Burn-out: hoe voelt het? Mijn persoonlijke ervaring

  • Home
  • Herkennen
  • Burn-out: hoe voelt het? Mijn persoonlijke ervaring

‘Hoe voelt burnout? En hoe wist je dat je een burn-out had?’ Dit is zo’n beetje de meest gestelde vraag door journalisten. En ook bezoekers van de site willen het graag weten. Want als je burn-out raakt, kan het in eerste instantie voelen alsof je gek bent geworden. Je wilt dan graag vergelijkingsmateriaal. Dit is een greep uit wat ik ervaren heb.

Ik ga het zo kort en bondig mogelijk uitleggen, want ik had in totaal meer dan dertig symptomen. Omdat dit artikel anders te lang wordt, kan ik ze ook niet allemaal opschrijven. Maar dit waren de belangrijkste en heftigste in mijn geval. Hoe een burn-out voelt is soms lastig uit te leggen.

Bij iedereen laat burn-out zich op een andere manier zien. Dat is wel heel belangrijk om voor ogen te houden. Zo ken ik mensen die last kregen van eczeem, rillingen over hun hoofdhuid, bij wie de menstruatie stopte of waarvan het haar begon uit te vallen.

Je lichaam reageert heel heftig onder extreme stress en daar kan dus van alles bij komen kijken. Als je onverklaarbare en beangstigende lichamelijke en geestelijke symptomen ervaart, ga dan naar de huisarts en een psycholoog. Bespreek alles (schrijf het eventueel van tevoren op) en doe een burn-out test.

 

Dit is hoe mijn burn-out voor mij voelde.

 

Ik kon me niet meer concentreren door mijn burn-out

Als ik op mijn werk kwam, had ik een hele to-do lijst in mijn hoofd. Ik wist precies wat er moest gebeuren. Maar op de een of andere manier kreeg ik het niet meer uit mijn handen. Het lukte me niet op de dingen op een rijtje te krijgen en de juiste acties te ondernemen. Ik zat maar naar mijn beeldscherm te staren en wist niet waar ik moest beginnen.

 

Tegelijkertijd piekerde ik me helemaal suf

Bizar. Er was echt kortsluiting. In de bovenkamer zaten alle to-do’s. En er zat ook een vrouwtje in mijn hoofd enorm hard te hameren: ‘je weet toch wat je moet doen. Gewoon dit en dat en zus en zo.’ En dan dacht ik, ‘ja ja, dat is ook zo. Oké, daar gaan we…’ En dan gebeurde er niets. Kortsluiting tussen het management en de uitvoering in mijn hersenfabriekje, zeg maar. Hierdoor nam de stress alleen maar toe en dacht ik de hele tijd in cirkeltjes na over alles wat er nog moest gebeuren.

 

Ik maakte me tijdens de burn-out zorgen over álles en zag overal doemscenario’s

Natuurlijk resulteerde dit er in dat ik mijn leven als een soort vrachtwagen op me af zag denderen, zonder de mogelijkheid aan de kant te kunnen springen. Het was heel beangstigend om zo de grip op mijn denkvermogen kwijt te zijn. Ik geloofde dan ook dat alles fout zou gaan. Dat de hele tent in zou storten. Dat ik anderen in de steek liet en dat iedereen daarom bij me weg zou gaan.

Ik kon niet meer helder nadenken en alles was meteen het einde van de wereld. Ik was snel in paniek en doodsbang, moe en verdrietig. Een burn-out kan heel eenzaam voelen.

 

Hoe voelt een burn-out? Altijd een jetlaggevoel

De beste manier om het burn-outgevoel aan iemand te beschrijven die zich er niets bij kan voorstellen vind ik nog altijd de vergelijking met een jetlag. Maar dan altijd. Elke dag. Vanaf het moment dat je opstaat tot je weer naar bed gaat. Soms een beetje minder, soms zo heftig dat je totaal niet kunt functioneren. Maar het is altijd aanwezig. Alsof er een truck over je heen heeft gereden.

 

Altijd moe, maar niet goed kunnen slapen

Ik was dus altijd op zo’n groggy jetlag-achtige manier moe. Toch kon ik niet slapen. Ik kreeg het molentje in mijn hoofd niet stil. Zo gauw ik ging liggen en mijn lichaam een beetje tot rust kwam, begonnen de piekergedachten overuren te draaien. Dan verstrakte mijn hele lichaam weer en daardoor was ik niet ontspannen genoeg om in slaap te vallen. Voelen dat je een burn-out hebt wordt duidelijk in dat soort signalen. Je lichaam laat het je altijd weten.

Ook werd ik midden in de nacht wakker met paniekaanvallen, huilbuien, hyperventilatie. Mijn hele systeem was compleet verstoord. Ontspanning was niet meer de natuurlijke staat van zijn.

 

Afschuwelijke nachtmerries

Ik kijk geen horrorfilms. Daar heb ik al mijn hele leven een enorme hekel aan. Verschrikkelijk vind ik ze. Des te erger was het dus dat mijn dromen gevuld waren met de meest vreselijke bloederige scenario’s. Mijn grootste angsten werden werkelijkheid in mijn dromen. Er waren nachten bij dat ik net in slaap viel, zo’n afschuwelijke horrorfilm in mijn hoofd droomde, badend in het zweet wakker werd en meteen een paniekaanval in schoot. Waardoor ik vervolgens weer niet kon of durfde te slapen. Al was ik nog zo uitgeput. Het gevoel dat me sterk is bijgebleven van mijn burn-out is die totale uitputting en nergens, zelfs in je slaap, geen rust kunnen vinden. Ik heb heel erg moeten zoeken naar manieren om rustig en ontspannen te slapen.

 

Continu paniekaanvallen tijdens mijn burn-out

Hoe voelt een paniekaanval? Voor mij was het ‘t totale verkrampen van mijn hele lichaam. Heel kortademig zijn of zelfs hyperventileren. Het gevoel geen lucht te kunnen krijgen. Zweten. Trillen over mijn hele lichaam. Alle controle kwijt zijn over de bewegingen van mijn lichaam en de gedachten in mijn geest. Er komt dan zoveel spanning vrij. Het is echt alsof je twee vingers in het stopcontact hebt gestoken en je hele lichaam onder stroom staat.

 

Hyperventileren tijdens mijn burn-out

Snel, kort en oppervlakkig ademen zonder mezelf tot rust te kunnen brengen. Dat kon me zomaar overkomen. Vooral als iets me aanvloog en ik niet zomaar weg kon, zoals een drukke trein. Ik leerde die omgevingen dan ook vermijden.

 

Burn-out en huilen om niets

Ik heb het hier niet over huilen om een zielige film of van een ander soort ontroering. Wat ik bedoel is het gevoel dat de tranen je altijd hoog zitten. Dat je elk moment zonder reden in tranen uit kunt barsten.

Laatst las ik mijn dagboeken uit mijn burn-outtijd terug. Daar staat bijvoorbeeld ook letterlijk in dat ik soms huilbuien had van twee uur. Laat dat even tot je doordringen. Twee. Uur. Huilen.

Aan een stuk door.

De uitputting voorbij en nog niet kunnen stoppen.

 

Ik had altijd hoofdpijn tijdens mijn burn-out

De hoofdpijn kwam in verschillende vormen. Soms als een druk op mijn voorhoofd. Soms als een band van spanning rond mijn hoofd of bij mijn slapen. Het was ook wel eens snijden, alsof er spijkers in mijn schedel waren geslagen.

Maar er was altijd hoofdpijn.

Als de hoofdpijn zacht en dof was, had ik een goede dag.

 

Er zat tijdens mijn burn-out een knoop in mijn maag en keel

Het voelde altijd alsof ik net een stomp in mijn maag had gekregen. Alsof iemand mijn keel dichtkneep. Rustig en natuurlijk ademen was daardoor lastig. Het heeft me heel veel tijd, rust, meditatiecursussen, bewust bij deze pijnlijke plaatsen in mijn lichaam zijn gekost om weer ontspannen te kunnen ademen.

Mijn lichaam voelde als een klomp stenen. Geen aangename plaats om te zijn. Niet de vriend die ik wilde dat ze was.

 

Ik vermagerde tijdens mijn burn-out

Mijn lichaam verbruikte door de enorme stress heel veel energie. Daarbij was het moeilijk voor me om goed voor mezelf te zorgen, te koken en slapen. Dat maakte dat mijn lichaam op al haar reserves moest interen. Ik vermagerde in een hele korte tijd heel erg. Tot het punt dat ik ondergewicht had.

 

Ik werd nergens meer blij van

Ik voelde me altijd dof. Kon niet meer echt enthousiast worden ergens van. En dat maakte me het meest verdrietig van alles. Niet de lichamelijke ongemakken, het slaapverlies, of geestelijke pijn was het ergste…

Het ergste was dat altijd doffe gevoel. Dat niets me echt meer iets deed. Ik kon niet meer spontaan vrolijk zijn, terwijl ik vroeger altijd degene was met de mooiste plannetjes en het meeste enthousiasme.

Uiteindelijk ben ik ook even aan de anti-depressiva gegaan om weer wat inspiratie terug te krijgen.

 

 

De burn-out zorgde voor geheugenverlies

Ik vergat aan de lopende band dingen. Niet ‘gewoon’, zoals iedereen wel eens heeft. Nee, ik vergat rustig waarom ik ook alweer naar de keuken liep. Ik wist niet meer hoe ik mijn brood moest smeren. Je kon niets aan me vragen, want ik registreerde je verzoek niet. Dat was geen onwil. Er was gewoon bijna niets meer dat nog tot me doordrong. Ik wilde wel van alles, maar het lukte simpelweg niet.

Omdat ik zo uitgeput was en vaak vanalles vergat, bedacht ik de tien-minutenregel. Een simpele manier om toch de dag door te komen.

 

Dissociëren door mijn burn-out

Dissociëren is een heel erg raar gevoel. Het was alsof ik de hele tijd in een soort dikke mistige wolk zat. Ook heb ik het wel eens aan mensen omschreven dat het voelde alsof ik de hele wereld door matglas zag. Ik voelde me heel dof en het was net alsof ik overal niet helemaal bij was. Sommige mensen krijgen bij dissociatie het gevoel dat ze echt naar iemand anders zitten te kijken. Bij mij voelde het alsof ik veel te traag was voor de wereld om me heen.

 

Hoe voelt een burn-out nu echt? 

Hoe een burn-out voelt is echt voor iedereen anders. Wat je bij de meeste mensen wel hoort zijn de concentratieproblemen, een gevoel van uitputting en geheugenverlies. Maar er zijn talloze symptomen waaruit je kunt afleiden dat je een burn-out hebt.

Als je denkt dat je een burn-out hebt, is het belangrijk om alles op te schrijven wat je voelt. Hij jij je voelt kun je alleen zelf op een rijtje zetten. Neem je lijstje mee naar de huisarts en vraag om hulp. Dat was voor mij ook de eerste stap naar mijn burn-out herstel.

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Fijn geschreven en heel herkenbaar. Ik heb er iets aangehad. Ik heb een vraag, gaat het ooooooit over?!

JongBurnout

Ha Linda,

Yes, het gaat zeker over. Maar daarvoor is het wel belangrijk dat je ruim de tijd neemt voor je herstel, je grenzen leert respecteren en meer gaat doen van waar je energie van krijgt.

Liefs!

Hoi Nienke,

Heb nu al een aantal keer op je site gekeken en interessante en herkenbare artikelen gelezen. Je raadt het al, ik heb een burn out. Het ene moment ben ik erg moe, dan gespannen of heb een hoofd vol watten, zweverig gevoel. Het een is vervelender dan het ander. Ik snap niet altijd welke gevoelens waarbij horen, waarom ze er zijn op dat moment. Heb ik te veel gedaan, denk ik negatief, zijn er te veel prikkels. Waarom gaat die activiteit de ene keer goed en voel ik me de andere keer er niet goed bij? Veel vragen en ik hoop dat jij een antwoord hebt. Ik voel me hierdoor nu vaak erg onzeker en machteloos.

Groetjes Lin

JongBurnout

Hi Lin,

Misschien heb je iets aan dit artikel over dissociëren? Dat is volgens mij precies wat je beschrijft. Dat hoort inderdaad bij burn-out en het herstel. Als je teveel overprikkeld bent zal je er eerder last van hebben. En als je burn-out bent kan iets heel kleins je al in die staat brengen (de verkeerde opmerking van iemand, tien minuten te lang ergens mee doorgaan etc.).

Weet verder dat je lichaam en hormoonbalans aan het herstellen zijn, dit kan voor schommelingen zorgen. Er gaat tijd, veel rust en energiegevende balans in je dag overheen om daar langzaam bovenop te komen.

Liefs, Nienke

Bedankt, Nienke, voor je snelle antwoord. Het stuk over dissociëren had ik al gelezen en was heel herkenbaar, ben op het moment vooral op zoek naar bevestiging 😉 Fijn, dat stelt een beetje gerust. Verder nog complimenten voor je site! Ik heb er erg veel aan, vooral ook omdat je alles gewoon opschrijft zoals het is, ook de hele vervelende gevoelens en gedachtes. Ga zo door!!!

Groetjes Lin

Ik zit al sinds januari in een burn our mij grootste probleem is vooral dat ik bang ben dat ik 1 of abdere ziekte hebt en dat het niks te maken heeft met me burn out en veel psugisvhe klachten zoals het geboel dat ik achterna wors gezeten constant en geeoon bang dat dit nooit over gaat iemand hier ervaring mee

Elk woord is herkenbaar! Ik blijf heel dankbaar voor deze site. Vergelijkingsmateriaal is inderdaad essentieel af en toe.

Sorry dat ik 2 reacties had geplaatst. Zijn ze nu beide weg? Dankje! Groetjes

Reply

Martine Franken

Heel herkenbaar ..
Goed geschreven!

JongBurnout

Dankjewel! Ik hoop dat je je snel beter voelt

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)