Fijne Vrijdag: Meer is niet altijd beter! Maaike’s burn-out in 6 lessen

Het is vrijdag en jullie weten wat dat betekent! Een fijn verhaal van een van de lezers van Jong Burnout over de positieve inzichten die de burn-out haar heeft opgeleverd. Vandaag is Maaike aan het woord. Over hoe het respecteren van je grenzen en het écht in contact zijn met jezelf uiteindelijk de sleutel is tot alles. Mooi verwoord!

Iedereen die overspannen is geweest, ervaart dit anders. Er zijn meerdere spanningsbronnen geweest die er voor gezorgd hebben dat ik van de één op de andere dag niets meer kon. Natuurlijk, achteraf realiseerde ik me dat alle signalen er al weken waren, maar zo voelde het op dat moment. Toch, als ik één ding moet aanwijzen als de oorzaak van mijn burn-out, is het constant over mijn lichamelijke en geestelijke grenzen heen gaan, de boosdoener geweest. Tijdens het herstellen had ik behoorlijk wat ‘vrije’ tijd om na te denken over wat er voortaan anders moest. Ik heb een aantal lessen geleerd waar ik de rest van mijn leven profijt van ga hebben en die ik graag met jullie wil delen.

Als jij jezelf voor bij rent, zullen anderen altijd over je heen blijven lopen

 

Nee, zeggen bestond voor mij niet. Tegen anderen niet, maar ook niet tegen mijn eigen belachelijke regels en ‘moetjes’.  Ik streefde onhaalbare doelen na en ging continue over mijn eigen grenzen heen. Dit omdat ik eigenlijk geen idee had wanneer genoeg nu écht genoeg was. Ik luisterde totaal niet naar mijn eigen gevoelens en had niet door wanneer anderen mijn grenzen overschreden, of ik rationaliseerde mijn nare gevoel in een bepaalde situatie weg. Diep vanbinnen wist ik heus wel wat ik écht wou en wat goed voor mij was. Als ik mijn hart wat vaker had laten spreken in plaats van mijn hoofd, had ik waarschijnlijk veel eerder op de rem getrapt.

Ik ging door- door-door in de vijfde versnelling. Ik raakte al in paniek bij de gedachte aan de leegte en doelloosheid van een avond ‘niets’. Niets doen, is iets wat ik mij zelf met veel geduld heb moeten aanleren, maar nu begin het steeds fijner te vinden! Daarnaast merk ik dat ik door vaker niets te doen meer energie en rust in mijn hoofd krijg.

Vraag jezelf altijd af wat je het allerliefste wilt, wat voor jou de ideale situatie is bij het maken van keuzes en probeer daar dicht bij te blijven.

Zelfacceptatie begint bij het verleggen van je focus

 

Niemand gaat van jou houden als jij niet van jezelf houdt. Ja, f*cking cliché, maar wel waar. Als je jezelf altijd als minderwaardig ziet, zal je acceptatie van anderen misschien wel ontvangen, maar zal je die waardering nooit voelen. Richt je niet op je imperfecties en stop met vergelijken. Hiermee wil ik zeker zeggen dat je jezelf niet naar beneden moet halen, maar ook dat je niet overmoedig moet zijn.

Ik had soms het idee een soort supervrouw te zijn. Doordat mensen vaak tegen me zeiden, ‘’Wauw, wat ben jij gedisciplineerd’’ of ‘’Wat ben jij een doorzetter’’, kreeg ik het gevoel dat ik niet mocht falen. Natuurlijk was ik zelf de enige die de lat zo belachelijk hoog legde…  High van adrenaline en gedreven door discipline en doorzettingsvermogen vergat ik te luisteren naar mijn lichaam en pushte ik systematisch over mijn eigen grenzen heen. Accepteer dat je een mens bent met zwaktes.  Je hoeft niet meer te kunnen dan een ander en dat is oké.

 

Je hebt geen lichaam, je bent je lichaam

 

Nee, dat bedoel ik niet in filosofische zin. Ik wil hiermee aanduiden dat je moet beseffen dat je zonder je lichaam helemaal nergens bent. Sporten is (nog steeds) hip en veel fanatieke sporters pushen hun lichaam tegenwoordig tot het uiterste. Ik kan het weten, want ik was voorheen ook zo. Maar op een gegeven moment is de batterij op. En moet je weer opladen. Dat gaat nog niet zo gemakkelijk. Ik kan je vertellen dat mijn lichaam zich gedroeg als de kapotte accu van mijn vorige telefoon. Van honderd procent naar dertig en dan poef, uit.

Ja, je kunt ver komen met discipline en wilskracht maar continue je lichamelijke signalen negeren loopt uit op roofbouw. Je hebt maar één lichaam, wees er zuinig mee!

Het is een uitdaging om de balans weer terug te vinden tussen doorzetten en doorslaan, maar al doende zul je zien dat je je eigen lichaam weer leert kennen.

Leef je gevoel, maar laat je niet leven door je gevoel

 

Positief denken kan je helpen als je door alle problemen geen gat meer ziet. Pas alleen op dat je hier niet in door slaat. ‘Komt wel goed’, ‘Niet zo zeuren’, zei ik vaak tegen mezelf als ik het even niet meer zag zitten. Maar als je je zorgen nooit deelt, als je negatieve gevoelens nooit uit, loopt de ketel op een gegeven moment over. En dan is het te veel. Emoties wegdrukken gaat je niet verder helpen. Je mag je heus wel eens klote voelen. Schreeuw of zing het van je af, harstikke goed voor je!

Vergeet hierbij alleen niet dat je meer bent dan je gevoel en dat gedachten en gevoelens van voorbijgaande aard zijn. Nare gevoelens zijn als een kledingstuk wat niet lekker zit, zoals Hannah al eerder vertelde. Herken en erken dat gevoel, maar trek het gevoel niet aan.

 

Als je alleen maar bezig bent met wat je allemaal moet, vergeet je op een gegeven moment wat je wilt

 

Bepaalde leefgewoontes kunnen een patroon worden en slechte patronen zijn als een verslaving.  Hoe moeilijk het ook is om hier uit te breken, bevrijdend voelt het zeker. Ik was verslaafd aan het afwerken van mijn eigen to-do lijstjes. Ik propte mijn hele dag vol met alles wat er gedaan moest worden. Omdat dit mij een goed gevoel gaf maar ook omdat ik dacht dat ik dit van anderen ‘moest’.

Perfectionisten zijn extra gevoelig voor burn outs omdat ze nooit tevreden zijn. Ze projecteren hun eigen negatieve gevoelens over henzelf en dingen die ze van zichzelf ‘moet’ vaak ook op anderen. Ik had het idee dat de mensen om mij heen van alles van mij verwachten, maar dit bleek dit helemaal niet zo te zijn. Toen ik aan een vriend vertelde, dat ik dacht dat ik hij deze leefstijl van mij verwachtte, zei hij ,‘’Ik dacht eigenlijk, wanneer gaat ze nu eens normaal doen.’’

 

Meer is niet altijd beter!

 

Deze prestatiemaatschappij leert ons altijd door te zetten. Heel veel mensen van mijn leeftijd zijn overweldigd door alle ‘moetjes’ en verwachtingen die het systeem ons oplegt.  Een goede opleiding, een mooie baan.. Beter zijn dan de besten en altijd streven naar meer. Het gaat heel vaak om wat je presteert en minder om hoe je je hier bij voelt. Terwijl jij toch degene bent die met jezelf moet leven. Twijfel niet aan het recht om jouw eigen keuzes te maken! Zet jezelf op één en ga dingen waar jij écht gelukkig van wordt.

 

Groetjes, Maaike

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Heel mooi verwoord!

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)