Neem het leven niet zo serieus. Durf te stralen!

Dit is een gedachte die spontaan in me opkwam. Ik kan me soms blind staren op mijn zorgen of de vragen die ik heb over mezelf en de wereld. Nuttig, want ik durf te kijken naar wat me dwars zit. Maar soms maakt het ook dat ik maar in cirkeltjes blijf denken. Hoe kom je daar uit?

Misschien ken je wel dat gevoel dat er ‘ergens iets niet lekker zit’, maar je kunt er niet goed de vinger op leggen. Dan begint het zelfonderzoek. Ik hou erg van zelfonderzoek en ben niet een van die mensen die alles maar met de mantel der liefde bedekt.

Wanneer het niet goed voelt, wil ik weten wat er aan de hand is. Ik ga mijn stappen na. Heb ik ergens vandaag een belofte gedaan waar ik me eigenlijk niet lekker bij voel? Was er iemand onaardig tegen me? Of is het iets dat al langer speelt?

Dit is een eigenschap waar ik best trots op ben. Het betekent ook dat ik de moeilijke worstelingen van het leven aan ga. Soms komt er iets uit mijn verleden boven drijven en in plaats van het weer onder te stoppen, ga ik er aan staan.

Maar er komt een punt dat je genoeg gevoeld en nagedacht hebt en ‘het’ gewoon moet loslaten. Ook als je het antwoord niet gevonden hebt. Tsja, ik had ook niet verwacht dat ik dat ooit zou zeggen.

Een mooie Engelse zin vind ik ‘Sadness doesn’t want to be healed. It wants to be held’. Verdriet wil niet geheeld worden, het wil vastgehouden worden. En ik geloof dat dit zo is.

Soms ervaar je emoties en snap je niet waar ze vandaan komen. Het kan dan goed zijn om ze te onderzoeken en als je uitvindt waar ze vandaan komen, er iets mee te doen. Maar wat nu als sommige emoties gewoon boven komen drijven, omdat ze gezien willen worden?

 

Fuck de sociale regeltjes

 

In onze dagelijkse werkelijkheid zijn een heleboel gevoelservaringen niet welkom. Uitgelaten blijdschap, bijvoorbeeld. Mensen kunnen je heel raar aankijken als je hard zit te lachen in de trein of op straat. Hetzelfde geldt voor verdriet. Anderen worden toch altijd een beetje ongemakkelijk als er iemand in de buurt zit te huilen.

Dit haalt een heleboel spontaniteit uit het leven. Iedereen zit zichzelf te regisseren. Misschien komen daar die onbestemde rotgevoelens wel vandaan… Als we onszelf de hele dag onderdrukken, dan kan het niet anders dan naar binnen slaan en zich vastzetten als een gevoel van miskenning, pijn of verdriet. Je onderdrukt je ware, natuurlijke expressie als mens. Dat is niet gezond.

Mijn advies, zowel aan mezelf als aan jou, is: neem het leven niet zo serieus en durf te stralen. Vraag je niet teveel af wat anderen van je denken. Doe wat in je opkomt (zolang je jezelf en een ander daar niet mee beschadigd).

Luister je door je koptelefoon naar lekkere muziek en voel je hoe je lichaam mee wil bewegen? Doen! Zelfs als je bij de bushalte staat en bang bent dat anderen het gek vinden. Mens, ik sta met regelmaat uitgebreid te swingen op het treinperron. Dat lijkt mij toch levender en gezonder dan al die mensen die als zombies naar hun telefoonscherm staren.

Raakt iemand je met een opmerking? Let dan op hoe je eerste neiging is alles vast te zetten: je adem, de spieren in je borst, hals en schouders. Hoe je met een harde buik de klap probeert op te vangen. En probeer de volgende keer dat zoiets gebeurt er dan doorheen te ademen.

Voel de hele emotie die het in je oproept. Als het veilig voelt, kun je er uitdrukking aan geven door te huilen of boos te worden. Maar als je het bij deze persoon niet durft te uiten, geef dan in ieder geval jezelf toestemming om helemaal te voelen wat je voelt. Het op te laten nemen door rustige diepe in- en uitademing. En ga daarna desnoods even springen in het wc-hokje of buiten in het park heel hard schreeuwen.

Met ‘neem het leven niet zo serieus’ bedoel ik dat je al die ongeschreven sociale regeltjes lekker los mag laten. Natuurlijk, wees geen hork en heb compassie en respect voor de ander. Maar hou je niet in, omdat je bang bent om gek gevonden te worden of een ander oordeel op je dak te krijgen.

Dit is jouw leven, jouw lichaam, jouw ervaring. Als je daar vrij uitdrukking aan durft te geven zul je stralen!

 

Liefs, Nien

 

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Hoi Nienke, het complimentje van de dag is vandaag voor jou! Want wat zijn je artikelen en de manier waarop je in het leven staat inspirerend. Ik voel me elke keer weer opgelucht na het lezen van een van je artikelen omdat ze de spijker op de kop slaan en me vertrouwen geven.
Ga zo door en shine shine shine!
Liefs

JongBurnout

Woehhhh, dat maakte me blij!!! 😀 Dankjewel daarvoor, Lisa. Super fijn om te lezen 😀

Dankjewel voor het schrijven van dit artikel (en al die andere topartikelen ), dit was net wat ik nodig had om te lezen! Het geeft mij altijd een opening in een ander bewustzijn en bevrijd mij van mijn eigen denkmolentjes.

Groetjes tamara

JongBurnout

Wat ben ik ontzettend blij om dat te lezen, Tamara. Keep shining!

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)