Uitstelgedrag, omdat je eigenlijk altijd teveel wilt doen

 

De laatste tijd merk ik een patroon bij mezelf. Ik stel dingen uit, omdat ik eigenlijk teveel op mijn to-do lijstje heb gezet. Dat geeft me dan zo’n druk gevoel dat ik ga ‘spijbelen’: ik begin te laat aan bepaalde taken of doe ze zelfs helemaal niet. Hoe kom ik hier vanaf?

Gisteravond was ik zo trots en blij. Ik had een lekker overzichtje voor mezelf gemaakt van wat ik vandaag allemaal zou doen. Ik wilde mijn bullet journal (waar ik alles in bijhoud) net wegleggen, toen ik dacht: ‘ja, maar eigenlijk moet ik ook nog wel even tijd maken voor…’ En terwijl ik mijn boekje weer opensloeg rolden er meteen nog drie taken mijn hoofd binnen.

Gevolg: ik propte de taken op een heel onrealistische manier nog even ergens tussen. Als ik het opschrijf wordt het voor mij meteen een soort heilige waarheid, dus toen ik vanochtend wakker werd moest en zou ik al die dingen ook doen van mezelf. Daar werd ik best een beetje onrustig van.

Dus toen ik vanochtend opstond begon het uitstelgedrag al vrij snel. Ik ben om 09:00 uur begonnen met werken, terwijl ik met mezelf had afgesproken om 08:00 uur te starten.

Het grappige is dat ik helemaal geen tijd te kort kwam in de ochtend. Ik ben om 05:30 uur opgestaan. Dan zou je toch zeggen dat er genoeg tijd is om mijn ochtendmeditatie te doen, te ontbijten en douchen…

Maar ik keek als een berg op tegen die enorme dag die ik voor mezelf had gepland. Uur na uur dingen aftikken, achter elkaar door (yep, dat lees je goed. Ik trap ook nog steeds in die valkuil). En toen ik dus zag dat er een nieuw seizoen van New Girl op Netflix is verschenen, zat ik ‘opeens’ met mijn kopje thee om 08:00 uur met mijn neus tegen het tv-scherm gedrukt. In plaats van te doen wat ik moest doen.

Als ik teveel dingen op mijn lijstje zet ga ik uitstelgedrag vertonen. Ik ‘bevries’ als het ware. En ik kan er geen extra dingen of vragen meer bij hebben.

 

Zorg dat stress je hersenen niet kaapt

 

Je dag zo ramvol plannen dat er eigenlijk geen bewegingsruimte meer is. Dat zorgt voor problemen. En dan heb ik het niet eens alleen over tijdindeling. Want zelfs als je geen afspraken hebt staan, kan het voelen alsof je aan alle kanten vastzit.

Een voorbeeldje in mijn geval. Ik had een lange to-do lijst en dat gaf een vol gevoel in mijn hoofd. Toen kreeg ik vervolgens een minder leuke e-mail van iemand. Op zich iets wat goed op te lossen is, maar waar ik toch wel even van baalde.

Ik voelde hoe de stress meteen naar mijn hoofd steeg. Dat kan echt letterlijk zo voelen. Alsof je vol loopt ofzo. Gelukkig heb ik inmiddels genoeg geleerd over stress om dit mechanisme te herkennen. Ik ademde even rustig door, voelde even goed waar ik stond en beantwoordde toen het mailtje op de juiste manier. Oké, check. Dat ging goed. Maar de stressreactie kwam als ik eerlijk ben meer voort uit de druk die ik al aan het begin van de dag voelde, in plaats van het mailtje.

Dit is direct ook het ‘gevaar’ van een te strakke planning. Als je niet heel bewust erbij bent, kan het zomaar gebeuren dat je stress afreageert op iets of iemand, terwijl de oorzaak ergens anders ligt. Dit wordt ook wel de amygdala hijack genoemd. Een soort kortsluiting in je hersenen die zorgt voor het overlevingsmechanisme van vluchten, vechten of bevriezen.

 

Ruimte in je dag geeft flexibiliteit

Als je ruimte in je dag hebt, kun je bovendien extra taken of onverwachte veranderingen beter opvangen. And let’s be honest: dat soort dingen komen veel vaker voor dan we eigenlijk willen.

Een stafvergadering waar je niet op had gerekend. Het wc-papier dat opeens op is, waardoor je toch écht nog even snel naar de winkel moet (er zijn een boel dingen op te lossen met creativiteit, maar met wc-papier kun je niet een dagje wachten). Je kind dat vlak voor een feestje nog even een gat in zijn broek valt…

De hele dag door moeten we aanpassingen doen in hoe we alles hadden bedacht. Soms zijn het kleine dingen, maar het kan een flinke impact hebben op je stresslevel. Die wegversperring waardoor je vijf minuten om moet rijden geeft geen fijn gevoel zo vlak voor een sollicitatiegesprek, bijvoorbeeld.

Het is dus super belangrijk om voldoende ruimte te houden in je agenda. Vertrek flink op tijd voor een afspraak van huis. Liever te vroeg dan te laat. En als je een laptop of boek meeneemt kun je de tijd in de wachtruimte ook nuttig besteden.

Je krijgt er een beter humeur door en bent ontspannen. Zo zie je meer kansen, werk je effectiever en laat je anderen ook met een fijn gevoel achter. Dat laatste is sowieso prettig uit medemenselijkheid, maar het helpt ook als je in de toekomst nog moet samenwerken.

Dus een beetje minder strak plannen is helemaal niet lui. Het is juist hartstikke goed voor je!

 

Liefs, Nien

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)