Bang zijn dat andere mensen energie kosten

omgaan met andere mensen

Ik zit vaak in de trein. Toch zeker acht keer per week, zo niet vaker. Het valt me dan op hoe op zichzelf iedereen is. We weten allemaal dat echt contact met een ander kan zorgen voor meer energie. Je kunt helemaal blij worden van iemand. Waarom geloven we dan dat de mensen die we niet kennen alleen maar energie kunnen kosten?

Vandaag zat ik in de trein met een dame van (ik schat) in de zeventig. Ik had wat plannen voor de treinreis. Make-up aanbrengen, koffie drinken en een artikel schrijven. Misschien nog even een stukje lezen in een van de boeken die ik mee had (ik lees altijd vanalles door elkaar, dat geeft me het meeste inzicht en inspiratie). De mevrouw tegenover me maakte steeds oogcontact en glimlachte dan heel vriendelijk. Haar ogen straalden. Maar het stemmetje in mij zei: ‘die mevrouw wil een praatje aangaan, en dat kost je vast heel veel energie.’ Dus vermeed ik in eerste instantie het contact. Ik glimlachte vriendelijk en gaf een knikje, waarna ik mijn aandacht vol overtuiging op andere dingen richtte – vooral proberen niet in gesprek te raken. Zo, dat had ik mooi gefixt. Ik kon me weer terugtrekken in mijn eigen wereldje.

Er is een gezegde: als je alleen maar praat en nooit luistert, doe je nooit nieuwe inzichten op. Op dezelfde manier denk ik dat je terugtrekken en geen contact maken je mogelijk kan beroven van mooie inzichten en gesprekken.

De mevrouw was volhardend. Ze keek naar mijn laptop en glimlachte vriendelijk. Ik glimlachte terug en dacht, ‘ach, what the hack’. Ik vertelde haar dat ik mijn laptop mee had om artikelen te schrijven voor mijn website. We kletsten nog een beetje verder en kwamen eigenlijk in een heel leuk gesprek terecht.

Ze bleek ook in Nieuwegein te wonen en graag te schilderen. Daar hadden we een raakvlak, want ook ik schilder en teken graag. De flow die je kunt voelen, alsof er geen tijd meer bestaat, wanneer je in een schilderij opgaat herkenden we allebei. Helaas moest ze al snel uitstappen, waardoor we niet verder konden praten over de bijzondere wijze waarop creativiteit je helemaal kan meevoeren. Op het laatste moment vroeg ze of ik zin had om eens naar haar schilderwerk te komen kijken. Ik aarzelde, weer die angst dat de ander mij komt beroven van mijn energie. Maar toen dacht ik: ‘wat kan het mij ook schelen’, en toen heb ik haar mijn kaartje gegeven om een afspraak te maken met elkaar. Het gesprek was eigenlijk heel leuk en wie weet gaat dat net zo als ik eens bij haar langs ga.

sociaal zijn

Eerder schreef ik een artikel over het belang van ‘ja’ zeggen. Gewoon, omdat je jezelf anders zoveel ervaringen ontzegt. Zoveel deuren ongeopend laat. En als iemand toch niet je type blijkt te zijn, of die cursus toch niet zo goed past bij jou, dan heb je tenminste ervaren waarom dat zo is. Je weet daardoor ook beter wie je zelf bent en wat je wilt in het leven. Wat voor soort mensen en situaties bij je passen. Alleen al daarom ben je een rijker mens geworden.

We leven vaak zo schraal. Zo weinig uitbundig. Voorzichtig, voetje voor voetje, schuifelen we door het leven. In de hoop dat er ooit een dag komt waarop we oprecht ergens door geraakt worden. Dat de dag zich aandient dat iets of iemand ons toestemming geeft om naar buiten te treden, zodat we weten dat het veilig is om dat te doen.

Wat je over het hoofd ziet is dat jijzelf degene bent waarop je wacht. Je wacht op jezelf om je toestemming te geven. Je bent zelf de sleuteldrager van alle duizenden deurtjes en gangetjes van je geest. Ik betrap mezelf er nog dagelijks op dat ik met een volle bos sleutels in mijn hand zit te sippen in de kooi van mijn eigen geest. De voorzichtigheid waarvan ik je bewust wil maken speelt ook bij mij.

De enige manier om hiermee om te gaan is ‘het bij twijfel toch te doen’, in tegenstelling tot het populaire advies. Voorzichtigheid kan alleen overwonnen worden door onvoorzichtig te zijn. Uiteraard, je moet in staat zijn nee te zeggen op het juiste moment. Ook daarover schreef ik een artikel. Maar je kunt pas nee zeggen, als je weet waartegen je nee zegt. Leef vanuit een ja-mentaliteit en je bent beter in staat nee te zeggen, zonder dat je jezelf iets ontzegt of omhult met schijnveiligheden.

Laat jouw nee geen vertaling van je angsten zijn, maar een voorspreker van je passie.

 

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Ik ben dat zelf ook heel belangrijk gaan vinden, jezelf toestemming geven. Knap artikel weer, bedankt!

Thanks 🙂

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)