De ENIGE manier om je burnout te overwinnen

burnout overwinnen

Soms krijg ik berichten van mensen die al twee jaar een burnout hebben, met herhaaldelijke terugvallen. Ervaar je steeds nieuwe diepten? Dit artikel is voor iedereen met een burnout. Maar als je het gevoel hebt dat je maar niet vooruit komt, zelfs niet een klein beetje, dan praat ik nu direct tegen jou.

Verander radicaal

Burnout is a messy business. Op het slagveld van jouw innerlijke strijd vallen links en rechts slachtoffers. Op de meest brute wijze. Het voelt alsof je verscheurd wordt. Opengereten, bloederig, kreupel wordt achtergelaten. En dat zijn dan nog de delen van jou die het ternauwernood hebben gered. Er sterft namelijk ook een boel in jou.

En dat is dus het punt: je kunt niet tegenhouden dat de delen die in jou sterven niet overlijden. Als je het proces gaat zitten tegenhouden, sterven die delen van jou hooguit een langzame pijnlijke dood. Dat is nog verschrikkelijker dan direct overlijden.

Accepteer dat je nooit meer dezelfde zult zijn. En dat dit precies het hele punt is van burnout.

Natuurlijk is dat niet makkelijk, want je wilt vasthouden aan de beelden die je over jezelf hebt… Maar zoals gezegd doe je jezelf daar geen plezier mee. Laat sterven wat moet sterven.

Burnout is een vrije val

We vinden het eng om afscheid te nemen van oude delen van onszelf, omdat we niet weten wat ervoor in de plaats komt.

Accepteer dit: burnout is een vrije val. Niet alleen zul je nooit meer dezelfde zijn, je zult ook niet weten wie je dan wel zult worden.

Ik weet dat je wanhopig graag voorbij dit punt van pijn en lijden wilt komen. Je grijpt steeds nieuwe dingen aan, maar het voelt alsof het allemaal los zand is. Je hangt aan de rand van de klif en klauwt met verkrampte vingers omhoog. Op zoek naar een polletje gras, een tak of steen om jezelf aan omhoog te trekken. Maar alles wat je vastpakt laat los. Het is een onmogelijk gevecht voor je leven. Onvermijdelijk, en je weet en voelt dit, is er maar een weg: loslaten en jezelf laten vallen.

In feite is dat de enige worsteling die in jou aan de gang is. De strijd tussen loslaten van wie je denkt dat je moet zijn en je aangeleerde patronen / het beeld dat je hebt van jezelf.

Als je loslaat, wat gebeurt er dan?

Zul je te pletter slaan op de harde grond onder je? Of zul je gered worden door de zachte bladeren van een boom of het koele water van een beekje?

Het antwoord is: allebei.

burnout overwinnen

Je oude zelf zal te pletter slaan. Alles wat in de weg staat van jouw authentieke zelf. En alles wat zuiver is zal worden gered.

Ik ga niet doen alsof dat allemaal hosanna is. Er zullen delen van je kapot gaan en nooit meer terugkeren waar je veel waarde aan hechtte. Dat kan vanalles zijn. Een relatie waarin je wel heel veel van die ander houdt, maar je tegelijkertijd veel te hard moet werken om de boel bij elkaar te houden. Zelf heb ik de ‘business babe’ moeten laten gaan. Het beeld dat ik had van succes: welvaart, alles zelf regelen, veel reizen. Vooral veel ego, eigenlijk.

Deze delen zijn echter niet volkomen zuiver. Daarom zullen ze je niet kunnen dienen. Je wist dit al eerder, maar je hebt er niet naar geluisterd en daarom heb je nu een burnout. Blijkbaar zijn die concepten van jezelf zo hardnekkig dat er een bloederige strijd, een allesverzengend vuur (‘opbranden’) voor nodig om er afscheid van te kunnen nemen.

Een geruststelling: vuur is een van de meest verwoestende, maar ook een van de meest zuiverende krachten. Een bos kan afbranden, maar er komt vruchtbare landbouwgrond voor in de plaats. Het vuur voedt de aarde. Je mag er dus volkomen op vertrouwen dat je grotere cadeaus terugkrijgt dan hetgeen je nu zult moeten laten gaan.

Wat houd je vast?

Dat is de vraag die hier natuurlijk uit ontstaat. Ik kan het niet voor je invullen, maar je weet het zelf wel. Soms is er een duidelijk besef: deze relatie / baan / manier waarop ik met mijn geld omga werkt eigenlijk niet voor mij. Soms is het meer intuïtief. Je zegt ja tegen dingen waar je in de kern niet helemaal blij van wordt, omdat het ‘verwacht’ wordt.

We hebben geleerd dat ‘nee’ geen lief woord is. Maar nee is een fantastisch woord! Het staat niet tegenover ‘ja’, het is het broertje van ja. Laat jouw nee in dienst staat van je ja.

Weet waar je ja tegen wil zeggen in het leven. Als je voelt waar jouw ja zit, kun je ook authentiek nee zeggen. Een nee tegen zaken die jouw ja niet dienen. Als je niet weet wat je wilt, weet je namelijk ook niet wat je niet wilt. Begin dus met wat je wél wilt. De rest volgt vanzelf. Je gaat het contrast voelen tussen wat goed voelt en wat niet, als je eenmaal ja begint te zeggen tegen de dingen die bij jou passen. De nee die daaruit volgt is pijnlijk voelbaar. Je wilt die te krappe schoenen uitdoen. Nee wordt dan natuurlijk en vol vertrouwen.

En dan is het tijd om los te laten wat je vasthoudt en wat eigenlijk niet meer past. Stoppen met het grijpen naar graspollen, takken en losse stenen. Stop met alle lapmiddelen. Durf te pletter te slaan. Accepteer dat je te pletter zult slaan, maar dat het meest wezenlijke deel van jezelf zal overleven. En dat is de werkelijke overwinning. Een cadeau: je pure zelf kunnen zijn.

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Dag Nienke,

Ik vind het verschrikkelijk… Het lijkt er sterk op dat mijn vrouw dit hele proces gestart is – alleen, met hulp van haar psycholoog. Uit huis. Ik ben in paniek. Wil haar niet kwijt. Ik wil dingen zó graag anders doen… Zij heeft nu ingestemd met praten en wil tijd en ruimte. Ik hoop dat we ergens uit kunnen komen. Mijn hart huilt. Ik wil haar zó graag helpen, maar dat kan nu niet.

Is je partner loslaten dan werkelijk de enige manier?

Elmar

Hi Elmar,

Je partner loslaten is altijd de enige optie – ook zonder burnout, in een relatie waarin alles perfect gaat. Zie dit als jullie kans om te groeien. Van haar te houden om haar, helemaal zoals zij is. Niet omdat je haar nodig hebt voor jouw gevoel, maar omdat je haar ziet voor wie ze is.

Een crisissituatie leert je dit te doen onder druk. Het is een geschenk, omdat je met je neus op de feiten wordt geduwd wat er werkelijk voor nodig is om van de ander te houden. Soms betekent dit ruimte geven. Soms betekent het volledig laten gaan. Iedere andere (re)actie getuigt van angst of afhankelijkheid.

Dat is geen oordeel, want we voelen dit allemaal. Ik ook. Maar het streven in een relatie zou altijd moeten zijn elkaar te zien voor wie we werkelijk zijn en wat we werkelijk nodig hebben. Zij moet je kunnen vertrouwen dat je er in het diepste voor haar bent, en dat doe je door haar te geven wat ze nu nodig heeft. Ook al roept dit bij jouzelf allerlei onzekerheden op.

Tegelijkertijd wil ik je aanmoedigen om deze tijd te gebruiken met die onzekerheden aan de slag te gaan. Jezelf leren heel te maken. Het gaat niet enkel om wat er aan haar kant gebeurt, want dit roept duidelijk ook allerlei ervaringen in jouzelf op. Mediteer, ga naar yoga, bekijk filmpjes op Youtube van mensen als Elliott Hulse, Tony Robbins en Alan Watts. En zoek eventueel zelf ook een coach of psycholoog om je te helpen door je angsten heen te zien.

Dan leer jij stevig genoeg te staan om haar ruimte te geven.

En mag jouw hart huilen? Jazeker. Je mag haar er alleen niet mee belasten. Zie dat de situatie iets in jou triggert dat mogelijk heel weinig te maken heeft met de huidige situatie of met haar. Zie dat jou ook waardevolle lessen over jezelf worden geleerd en dat je de kans krijgt nu stukken van jezelf te helen.

Liefs, Nienke

Aan dit artikel heb ik echt veel op dit moment. Ik heb in mijn burnout de grootste moeite met loslaten en accepteren. Ik ben nog aan het vechten en het gevoel dat mij dit echt overkomt, wil niet echt indalen. Ben ook erg angstig voor wat er dan in de plaats komt. Het is zo onzeker allemaal. Hier en nu… ik werk eraan.
Bedankt!

Ha Betsy,

Dankjewel voor je openheid. Je hoeft niet angstig te zijn, hoewel ik het gevoel heel goed begrijp. Ontspanning en nieuwe kansen liggen aan de andere kant van het loslaten. Als je nog niet goed weet hoe loslaten voelt, stel jezelf dan de vraag: wat kan ik nu doen / zeggen waaruit vertrouwen blijkt? En begin met kleine dingetjes. Durf te vertrouwen dat het in orde is als je een keer een kwartier te laat bent (van mijn psycholoog moest ik opzettelijk te laat komen om zo te oefenen met mijn angsten en de reacties van andere mensen. Surprise: er waren nauwelijks reacties). Als je niet kunt slapen: hoe kun je het fijn maken voor jezelf (kopje thee, boekje, tv-serie) in plaats van in paniek wakker te liggen over verloren uren etc. Stel kleine daden van vertrouwen voor jezelf. Dat zal je helpen.

Veel liefs

Nienke

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)