Je geblokkeerd voelen: wat doe je eraan?

blokkade

Ieder van ons voelt zich weleens geblokkeerd. Alsof je opgesloten bent in jezelf. Soms gaat het zelfs gepaard met een lichamelijk ervaring. Een brok in je keel of een steen in je maag. Dat is niet voor niets, want je lichaam en geest werken samen. Hoe ga je met blokkades om?

Ervaar de blokkade

De belangrijkste stap heb je eigenlijk al gezet: je hebt erkend dat je geblokkeerd bent en dat dit geestelijk en lichamelijk ongemak met zich meeneemt. Blijf hierbij. Ervaar waar je op slot zit. Hoe voelt het? Is het een dof of scherp gevoel? Dreunend of zeurend? Is het er altijd of alleen in bepaalde situaties? Wees aandachtig en observeer. Je lichaam is daarbij je beste vriend.

Geef het tijd en ruimte

Forceer niets. Een blokkade kan niet tegengegaan worden door vechten, negeren en tegen de stroom in werken. Je raakt geblokkeerd, omdat een deel van jou er niet helemaal mag zijn. Door met de met de blokkade om te gaan alsof die er niet mag zijn raak je nog veel verder in de knoop.

Een blokkade voelen is een signaal dat iets gezien wil worden. Dit ‘iets’ kun je gaan zien door eerst de blokkade te zien en voelen. In het begin is dat misschien wat onprettig. Je rent er liever voor weg.

De meest liefdevolle manier is door dat deel van jou dat geblokkeerd is tijd en ruimte geven. Niets te willen oplossen of wegdrukken, maar door simpelweg op te merken dat je al een tijdje met een brok in je keel of hoofdpijn rondloopt. Laat het er maar gewoon zijn. Wees je ervan bewust en geef er af en toe even extra ruimte aan. Als je op de bus staat te wachten kun je bijvoorbeeld met liefdevolle aandacht bij die steen in je lichaam zijn. Kijk er simpelweg naar. En zeg in je hoofd en hart: ik zie dat je er bent en je mag hier zijn.

Nogmaals, een blokkade is vaak een deel van jou dat gezien wil worden en lang ontkend is geweest. Daardoor is het een verharding geworden. Geef het aandacht, rust en liefde en je zult langzaam meer verzachten in dat gebied.

geblokkeerd voelen

Het proces versnellen: zien wat achter de blokkade ligt

Nu je gezien hebt waar in je lichaam de blokkade zich voordoet en het bewust (en blijvend) aandacht geeft zijn er een aantal dingen die je kunt doen om het proces te versnellen. Voordat ik daar op inga wil ik even duidelijkheid  scheppen over welk proces je dan precies versnelt.

Achter de blokkade ligt een deel van jezelf dat gezien wil worden. Het is dus niet zo dat je de blokkade kunt wegnemen en vrolijk doorgaan met het leven zoals je tot nu toe deed. Als dat je doel is, blijft je geblokkeerd. Het bewust bezig gaan met jouw knopen betekent dat er veranderingen komen in wie je bent en hoe je het leven inricht. Wees daar niet bang voor. Je wordt alleen maar meer jezelf en wat is mooier dan dat?

Blokkades in je basis: niet (goed)  naar het toilet kunnen

Je stoelgang is onregelmatig. Je hebt moeite met naar het toilet gaan of naar ‘vreemde’ toiletten gaan. Los van eventuele medische oorzaken (ga bij verstopping of veel moeite altijd ook naar de huisarts), kan dit ook een geestelijke reden hebben. Zorg je wel goed voor jezelf? Of komen jij en jouw behoeften altijd als laatste in jouw leven? Als je geblokkeerd bent in je basis ben je vaak gemakkelijk aan de kant te duwen. Je twijfelt over alles en ook als je wel weet wat je wilt, geef je toch makkelijk toe aan de wens van een ander. Het is belangrijk dat je leert stevig in jezelf te staan. Dat begint bij tegemoet komen aan je basisbehoeften en daar tijd voor in te ruimen.

Zorg voor voldoende slaap. Eet regelmatig, gezond en voldoende (en neem de tijd om rustig te eten). Sport. Mediteer. Zorg voor tijd alleen, zonder andere mensen om je heen. ’s Ochtends flink op de grond stampen kan ‘aardend’ werken en veel op stevige platte schoenen lopen ook.

 

geblokkeerd voelen

Blokkades in je buik en hart: je onveilig voelen

Onveiligheid met betrekking tot wie je bent en wat anderen van je vinden zitten vaak in je buik en hart. Niet voor niets voelen we onze zenuwen daar, wanneer we een belangrijke presentatie moeten geven. Wat zullen ze van me vinden als ik werkelijk mezelf ben of vertel waar ik in geloof? Of: eigenlijk weet ik dat het niet klopt, maar ik moet dit toch vertellen / doen en daar voel ik me rot over…

Ademoefeningen kunnen je helpen om deze gebieden meer los te maken. Leid de adem langs deze gebieden zodat ze meer voelbaar worden voor je. Stel jezelf vervolgens de keuze voor waar je mee worstelt. Welke optie geeft het meeste ruimte en ontspanning in dit gebied, wanneer je er aan denkt? Die keuze ligt het dichtst bij wie je bent en is waarschijnlijk de juiste.

Als je eerlijk bent over wie je bent, maakt het oordeel van anderen niet meer uit. De enige reden dat we bevestiging van anderen nodig hebben is dat we onszelf die bevestiging niet kunnen geven, omdat we weten dat het niet klopt wat we doen. Dat we niet werkelijk onszelf zijn. Dus durf jezelf te zijn en al het andere gaat er veel minder toe doen.

 

Blokkades in de keel en het hoofd: je niet kunnen uiten zoals je bent

Soms weet en voel je wel wie je bent, wat je wilt en kunt, maar durf je dat niet te uiten. Of je omgeving biedt er te weinig ruimte aan. Op dat moment komt er een steen in je hoofd en een brok in je keel. Ook kunnen je schouders gaan vastzitten. Je op die manier geblokkeerd voelen is iets waar de meeste mensen ervaring mee hebben.

Manieren om dit gebied losser te maken zijn: zingen (ook als je het zelf vals vindt klinken. Gewoon lekker zingen onder de douche), spreken (praat met mensen die je vertrouwt over jouw waarheid, de dingen die jij leuk en belangrijk vindt), in een dagboek schrijven, mediteren en visualiseren.

Durf ruimte voor jezelf te maken waar je jouw ware zelf mag uiten. Laat je stem horen en stel je het leven voor zoals jij het goed vindt. Al het andere volgt daaruit.

 

Wanneer kun jij je geblokkeerd voelen? En wat doe je er aan om daar uit te komen?

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments
Avatar

En hoe kun je die blokkades opruimen tijdens je angst en depressie.
Grt

Avatar

Hoi Nieke,

Mooi artikel!
Blij dat je weer schrijft en deelt :))

Liefs

JongBurnout

Dankjewel, Tiffany 🙂

Avatar
Reply

Joke van Beugen

Ik herken dit een brok in je keel zodra ik op mijn ben gaat het beter zodra ik thuis ben voel ik alles weer.Enorme last aan de linkerzijde van mijn rug opgeblazen gevoel bovenbuik( alles zit links is dit normaal ). Overal spierpijn of dat je griep heb. medewerking krijg ik niet. Morgen maar weer een naar de HA. ‘s Morgens uit je bed komen en je moe voelen ik wil hier van af ik vecht er tegen maar helaas zonder resultaat. Ontslagen worden van je werk met heel veel wat vooraf ging al een jaar lang. Ik lachte altijd om mensen als ze zeiden je bent overspannen totdat je het zelf gaat ervaren. Het is vreselijk. Vond een tekening van mijn jongste zoon van vroeger zo leuk maar ik huil steeds als ik de tekening weer ziet. Ik huil als hij zondags naar de kazerne gaat ( ik ga hem missen hij heeft hier voor gekozen het is zijn passie )Niemand ziet mij huilen ik schaam mij hiervoor. Maar merk dat ik heel gevoelig ben en soms onuitstaanbaar voor mijn echtgenoot. Ik ben een pietje precies erger mij aan dingen. Pieker nergens zin in hebben ik moet mij echt aan het werk zetten omdat het allemaal toch moet gebeuren. Soms denk ik waarom doet niemand wat voor mij ik voel mij vaak waardeloos als het zo verder moet hoeft het voor mij niet meer. Denk vaak aan de dood. Ik krijg geen hulp ik vecht en vecht eens zal hoop ik de zon ook weer voor mij gaan schijnen maar ja wanneer. Dit is een beknopt verhaal wat ik eigenlijk nooit doe vertel of schrijft. Wie herkend dit.

Groet joke

JongBurnout

Hi Joke,

Wat verdrietig, meid. Ik hoor van meer mensen met burnout dat ze aan de dood denken. Sowieso is het belangrijk om het hier met een psycholoog over te hebben, die kan jou met concrete stappen helpen hierbij. Misschien helpt dit ook: als we aan de dood denken, betekent dit heel vaak niet dat we echt ‘helemaal’ dood willen. Vaker is het zo dat we voelen dat een bepaald deel van onszelf ons niet meer dient en dat we graag van dat deel afscheid willen nemen (maar nog niet goed weten hoe). Ik lees in jouw verhaal dat je je klein maakt, bijvoorbeeld door je huilen onzichtbaar te maken voor anderen. Misschien wil je afscheid nemen daarvan? Het je altijd maar wegcijferen?

Verder lijkt het me heel legitiem dat je verdrietig bent als een kind kiest voor een dergelijk beroep. Dat is ook heel spannend. En je hebt ook nog eens veel klappen te verduren gehad in een jaar tijd, zo beschrijf je zelf. Geen wonder dat dit je wiebelig maakt. Ik vind het heel knap dat je jouw verhaal hier zo eerlijk durft te doen. Zie dat als een eerste belangrijke stap om je kwetsbaarheid meer te omarmen.

Liefs, Nienke

Avatar

Hoi Joke, ik herken vele dingen van je verhaal..

Wat ik weet over de linkerkant van het lichaam is dat links de input kant is en het rechter de output, dwz links neemt het positieve waar en rechts het minder positieve. (
Wnr ik in mijn bed lig voor het slapengaan concentreer ik mij op mijn linker voet/been en ik vraag om het te openen en al het positieve van vandaag, de leuke dingen, waar ik dankbaar en tevreden om ben te laten stromen.
Aan mijn rechter voet/been hetzelfde maar vraag dan om alle stress, spanning, angst ED mee te nemen. (Ik kreeg deze tip van mijn gezondheidsbegeleider)

Ook bodyscans kunnen nuttig zijn om je lichaam te voelen, luisteren en los te laten!
Bij zat letterlijk heel mijn lichaam op slot en ik klemde mijn kaak en mond !
Nu voel ik soms nog spanning op mijn lichaam en nu merk ik dit sneller op en laat het dan los.

Als laatste kan ik je aanraden om een boek over hooggevoeligheid te lezen.

Heel veel beterschap, steun, warmte en liefs toegewenst!

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)