Waarom je maar niet uit je burnout komt

niet uit burnout komen

Duurt jouw burnout voor je gevoel al heel lang? Of blijf je maar op hetzelfde punt hangen en kom je niet verder? Dit is wat je moet weten om uit je burnout te komen en je zelfs beter te gaan voelen dan daarvoor.

Reden 1: Je bent nog niet begonnen met je burnout herstel

Veruit de meeste mensen die ik spreek die het gevoel hebben dat ze maar blijven terugvallen zijn nog niet begonnen aan hun herstel. Ze willen een weekje uitrusten en weer verder. Ze willen keihard werken aan hun herstel. Maar herstellen gaat over overgave hebben in het proces. Je kunt de rivier niet duwen. Hij stroomt vanzelf. Laat het los. Geef toe aan de extreme vermoeidheid. Huil de ogen uit je hoofd en de longen uit je lijf. Laat alle opgebouwde spanning over je heen spoelen. Praat met een psycholoog. Verwoord je ergste angsten. Schiet in de stuip van een paniekaanval zonder dat je er iets aan kunt doen. Kijk het monster in de ogen. En zie dat daar het beginnetje van rust ligt, omdat je niet langer wegrent en oplossingen zoekt.

Dan ben je begonnen met je herstel.

niet uit burnout komen

Reden 2: Je wilt te grote stappen maken in een keer

Nou weet ik dat de nieuwste opvatting over burnout is dat mensen vooral in het arbeidsproces moeten blijven, en dat een volledige re-integratie binnen tien tot vijftien weken mogelijk zou moeten zijn. Daar ben ik het hardgrondig mee oneens. Het is een opvatting die in mijn ogen slechts de partijen dient die een financieel belang hebben bij de snelle terugkeer van de werknemer. There, I said it.

Mijn persoonlijke ervaring en de ervaring van de vele mensen die ik in de loop der jaren heb gesproken met burnout is echter volledig tegengesteld daaraan. Ik geloof nog steeds in een geleidelijk herstel, voorafgegaan door een flinke rustperiode. Misschien kun je mensen met hangen en wurgen in een paar weken tijd weer in het productieproces krijgen, maar de vraag is wie daar beter van wordt.

Sommige mensen raken burnout van simpelweg te veel en te hard werken. Deze kleine groep kan met wat rust en een opbouwschema wel weer makkelijk terug naar de werkvloer. De grootste groep worstelt in mijn ervaring echter met veel grotere vraagstukken. Wil ik dit werk nog wel doen? Waarom heb ik me zo gedragen dat ik voorbij alle grenzen van mijn kunnen ben gegaan? Ben ik eigenlijk wel die populaire jongen of meid, de altijd perfecte moeder, de keiharde zakenman? Of is er iets meer in mij. Iets diepers, liefdevollers, creatievers?

Die diepere stem schreeuwt niet, maar fluistert. Is rustig, praat zacht en ontspannen. Om daar naar te kunnen luisteren, die taal te leren spreken is… (tromgeroffel)… tijd nodig (arbodienst, leest u mee)? Ik keer me fel tegen alle systemen die mensen tot machines maken en dus ook de enorme druk die er tegenwoordig ligt op mensen om in zo kort mogelijke tijd weer zoveel mogelijk last op hun schouders te kunnen nemen. Dat is een recept om nog een keer af te breken.  Wat dus ook vaak gebeurt, waardoor je nooit volledig uit de burnout komt. Altijd een beetje moe blijft. Een of meerdere keren terugvalt. Of ergens steeds dat kleine, zachte zeurende stemmetje blijft horen, ‘is dit alles?’

niet uit burnout komen

Reden 3: Je bent niet diep genoeg gegaan

Dat brengt me meteen op mijn laatste reden waarom je niet uit je burnout komt. Misschien heb je tijd genomen, zelfs erkend hoe diep je zit en alles losgelaten. Toch kom je niet vooruit. Dan is het tijd om je af te vragen of je diep genoeg bent gegaan met jezelf.

Ben je volledig eerlijk naar jezelf over wat je werkelijke verlangens zijn, in werk en privé? Durf je te geloven dat je mag leven in een wereld waarin jouw talent en je puurste wensen gezien en vervult worden?

Het kan heel lastig zijn om hier aan toe te geven. Juist omdat we zo worden geconditioneerd hoge cijfers, diploma’s, targets te halen. Altijd de droom of verwachting van een ander te vervullen. Grote kans dat jij ergens gelooft dat je enkel een goed en geaccepteerd mens kunt zijn als je doet wat je denkt dat een ander / de maatschappij van je verwacht. Soms zit het zo diep ingesleten dat je zelfs niet meer kunt zien dat deze patronen eigenlijk niet bij je horen. Zoals de moeder die altijd maar achter haar kinderen aanrent en zich niet meer afvraagt wie ze is als individu.

Maar dit is wel de sleutelvraag voor een volledig burnoutherstel: Wie ben ik werkelijk?

Durf hier diep op te gaan. Het antwoord komt niet meteen. Je zult moeten zoeken. Schrijf. Lees. Jaag kleine dingen na die je een vaag gevoel van geluk geven, al weet je niet waarom dat zo is. En laat steeds meer los wat negativiteit en energie zuigt.

Je zult de bereidheid moeten hebben om elke dag opnieuw je overtuigingen in twijfel te trekken: denk ik zo, omdat het bij me past of omdat ik onbewust me voeg naar anderen? En wellicht betekent het antwoord op die vraag dat je dapper genoeg moet zijn om te zien hoe je wereld zal schudden op zijn grondvesten. En toch is het je enige weg.

Want je bent geboren om te stralen. Hier op aarde om jezelf te zijn. Vol van een rijkdom die alleen jij kunt brengen. Go do it. Go do it. Go do it.

Ik geloof in je. Ik weet dat het mogelijk is.

 

Ik ben benieuwd naar jouw mening: herken je wat ik schrijf?

 

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Wat vind u van de theorie dat je op een moment fysiologisch ziek bent
Hormonaal neurologisch ontregeld?

Fantastisch verwoord!

Thanks! 😀

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)