Gehechtheden loslaten: waar zit jij nog aan vast?

In het boeddhisme wordt gestreefd naar het loslaten van iedere vorm van gehechtheid. Als je niet meer gehecht bent vind je pas echte vreugde, zo denken de boeddhisten. Maar mag je dan nergens meer van genieten of naar streven? En hoe ziet dat geluk voorbij gehechtheid er dan uit?

Ik zal de laatste persoon zijn om te beweren dat ik verlicht ben. Terwijl ik dit typ drink ik mijn dagelijkse kopje cappuccino. En ik hoop dat dit artikel goed gelezen wordt nadat ik het publiceer. Boem. Dat zijn al meteen twee gehechtheden.

Een gehechtheid is dan ook niet perse een verslaving zoals wij een verslaving voor ons zien. Toch zeggen de boeddhisten dat alles waaraan je gehecht bent je in zekere zin verslaafd maakt. Bijvoorbeeld: ik schrijf eens een artikel dat heel veel gedeeld en gelezen wordt. Dat geeft me een goed gevoel. In het moment ben ik daar heel blij mee en kan ik er van genieten. Tot zover: goed! (Zeggen de boeddhisten).

Maar dan… Komt toch de behoefte om nog eens zo’n artikel te schrijven dat goed scoort. In plaats van gewoon vanuit mijn hart te voelen waar ik over wil schrijven, ga ik bedenken wat goed zou kunnen werken. Er zit nog wel iets oprechts in, namelijk een artikel willen schrijven waar jullie echt behoefte aan hebben. Maar er zit ook een kantje aan dat minder oprecht is. En zo haal ik mezelf uit flow. Ik ga zitten bedenken en pushen.

 

 

Zo’n gehechtheid kan je leven een stuk minder prettig maken. Want waar ik eerst genoot van het schrijven van een artikel, wordt het nu ‘moeten’. En ik baal stiekem toch een beetje als het minder goed gelezen wordt dan ik hoopte.

Een ander voorbeeld is wanneer je een gezellig appgesprek met iemand hebt. Een halfuur lang stuur je berichtjes heen en weer en daar word je blij van. Tot die ander opeens niet meer reageert. Vervolgens check je elke zoveel minuten je telefoon in de hoop op een nieuw berichtje.

De boeddhisten zeggen dat gehechtheid uiteindelijk altijd leidt tot pijn. Zo lang je hoopt op een bepaalde uitkomst van een situatie zul je altijd lijden.

Ten eerste, omdat je onderweg naar je doel steeds denkt ‘oh, ik hoop dat dit goed gaat’ en piekert over de manieren waarop het fout zou kunnen gaan. Er is nog helemaal niets feitelijk mis gegaan, en toch maak jij je al druk.

Ten tweede, omdat de uitkomst van de situatie daadwerkelijk nog weleens heel anders zou kunnen zijn dan jij van tevoren gedacht had. Daar zit nog een extra haakje aan. Want als jij erg gefixeerd bent op een bepaalde gang van zaken, dan zie je het misschien wel over het hoofd wanneer je een les op je pad krijgt. Of als de uitkomst anders is, maar ook positief. Je kunt niet zien waar je niet voor open staat.

 

Mag je dan niet meer genieten?

 

Jawel, de boeddhisten zijn juist erg vóór genieten! Hallo, heb je het gezicht van de Dalai Lama weleens gezien? Een en al lachrimpeltjes en vriendelijkheid.

Het gaat erom dat je in het moment zelf waardeert dat je iets hebt. Een lekker chocolaatje, een mooi gesprek, een fijne relatie. En dat je daar helemaal bij bent. Er blij mee bent, er van geniet en goed voor zorgt zo lang als het in je leven is.

Maar maak jouw geluk niet afhankelijk van de zekerheid of het er morgen (over een week, een jaar) ook nog is. Dan doe je jezelf dubbel pijn. In dit moment kun je niet genieten van het chocolaatje, omdat je nu al weet dat het over tien minuten op is. Hoe vaak ben jij met je mond nog vol naar de koelkast gelopen om alvast nóg iets te pakken? Ik weet in ieder geval dat ik daar schuldig aan ben. Maar dan geniet ik dus niet echt van wat ik op dat moment heb. Op dezelfde manier kun je kijken naar gesprekken, geld en relaties.

Ga er helemaal in op wanneer het in je leven is. En accepteer dat het ooit weer voorbij is. Zelfs als je jouw leven lang gelukkig met dezelfde partner samen blijft… Dan nog komt ooit de dood.

Dat is alles wat het leven is: een eindeloze cirkel van geboorte en dood. Letterlijk of figuurlijk. Van dingen die in ons leven komen en dingen die er weer uit vertrekken. En daar zit ontzettend veel schoonheid in.

 

Gehechtheden loslaten

 

Laten we eerlijk wezen, in onze Westerse samenleving is het nogal lastig om je gehechtheden allemaal boem-pats los te laten. We gaan allemaal naar school of onze baan. Als we in de put zitten, willen we dat het snel weer beter gaat. We hebben een sociaal leven en een huis vol spullen.

Je bent geen zenmonnik in een rood-oranje gewaad die uren op een berg kan mediteren (hoewel dat me trouwens ook een pittige, niet altijd prettige uitdaging lijkt).

Maar je kunt best wel een beginnetje maken. Eerst door naar de grote dingen te kijken. Is jouw zaterdagavond bijvoorbeeld niet compleet zonder een wijntje of blowtje? Hmmm… Dat klinkt dan toch wel als een gehechtheid.

Natuurlijk mag je genieten van zo’n moment. Maar op het moment dat het iets wordt dat er moet zijn, omdat anders je avond niet geslaagd is…. Gehechtheid! Yes, zelfs als het maar één glaasje wijn is en je echt geen alcoholverslaving hebt.

Kijk naar de grote dingen en probeer het eens op een andere manier te doen. Jezelf minder afhankelijk te maken van dat patroon.

Voor mij is dit ook een dagelijkse worsteling, hoor. Want wat is dan eigenlijk geen gehechtheid? Volgens mij heeft het te maken met je mindset. Wat is de reden dat je iets doet of belangrijk vindt?

Hoe kijk jij tegen gehechtheid aan? Ben jij het eens met de boeddhisten of vind je het allemaal maar onzin? Ik ben benieuwd!

 

Liefs, Nien

 

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Je had mij te pakken op het moment dat jij schreef dat je al bezig bent met het kijken naar wanneer het fout gaat. Dit ben ik precies! De beren staan al op de weg, terwijl ik nog niet eens op die weg loop. Heel frustrerend, maar wel iets waar ik actief mee aan het werk wil gaan!

Ja, interessant hoe je jezelf op die manier kunt saboteren, he? Goed dat jij je hier bewust van bent, dat betekent dat je het belangrijkste begin al hebt gemaakt 😀

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)