Neem eens een reflectiedag. Hoe afstand nemen jou gezonder en succesvoller maakt.

  • Home
  • Mindstyle
  • Neem eens een reflectiedag. Hoe afstand nemen jou gezonder en succesvoller maakt.

‘Het gaat altijd maar door in mijn hoofd.’ Dat is een van de dingen die ik het meeste hoor als ik praat met mensen die veel stress ervaren. Er zitten zoveel to-dolijstjes, ideeën en angsten in hun hoofd dat het moeilijk is om de boel stil te krijgen. De strategie die dan vaak wordt toegepast is: nu zoveel mogelijk doen, in de hoop dat het dan straks rustiger is. Maar rustiger wordt het nooit. Wat veel beter werkt is de ‘reflectiedag’. Ik leg je uit wat dat betekent…

Morgen wordt het beter…

 

Een gevaarlijke gedachte, waarmee jij jouw geluksgevoel tot in het oneindige kunt uitstellen.

Het is geen oordeel, want lord knows dat ik zelf ooit ook zo dacht. ‘Even doorzetten. Nog één tandje erbij. Als ik dit nu af krijg, dan heb ik morgen vast eindelijk rust in mijn hoofd.’ Alleen was dat zelden het geval. Want zo gauw de volgende dag aanbrak zaten er alweer nieuwe to-do’s in mijn hoofd. Op de bank zitten of lekker naar buiten gaan voelde verschrikkelijk lui en nutteloos. Dus pakte ik het volgende ding weer op.

 

Je voelt dat het scheef begint te gaan

 

Soms heb je van die tijden dat alles tegelijk komt. Daar kun je ook niet zoveel aan doen. Je werk trekt aan je. Misschien gebeurt er iets vervelends thuis. Of, en onderschat dit ook niet, er gebeuren juist heel veel toffe dingen tegelijkertijd. Je krijgt kansen uit alle hoeken. Allerlei mensen nodigen je uit voor leuke dingen. Alles waar je al een hele tijd op zat te wachten gebeurt allemaal NU. En jij blijft maar ja zeggen. Of dat nu uit noodzaak, blijdschap of schuldgevoel is maakt niet zoveel uit. De gemene deler is dat je jezelf begint te overvragen.

Dat gaat eventjes goed, want ieder mens heeft de geestelijke en lichamelijke reserves om een periode flink door te pakken. Hoe lang dat is verschilt per mens. Maar wat we allemaal met elkaar gemeen hebben, is dat er een moment komt dat ‘het niet meer gaat.’

Je wordt langzamer. Het wordt lastiger om je te concentreren. Je humeur laat te wensen over, ook als er heel veel leuke dingen om je heen gebeuren. Misschien kun je zelfs niet meer genieten van de dagelijkse fijne momentjes of de successen. Er komt een gejaagd gevoel over je heen.

Ook begin je het aan je lichaam te merken. Dat voelt moe en zwaar aan. Kleine pijntjes, krampjes of spanningen laten zich zien. Meestal in nek, schouders en hoofd. Ook de kuiten (het gebied van de emoties) en buik (gebied van de veiligheid en angst) kunnen verkrampt of onrustig voelen.

Je krijgt allerlei signalen dat het tijd is om gas terug te nemen.

De valkuil: denken dat gas terugnemen onmogelijk is

 

Dit is het punt waarop veel mensen de signalen van hun lichaam en geest beginnen te negeren. Vaak, omdat we dat zo geleerd hebben. We leven in een maatschappij die work hard, play hard tot een statussymbool heeft verheven. En dan kan het al snel lijken alsof iedereen in staat is tot bovenmenselijke prestaties, behalve jij.

Je gaat bovendien geloven dat als je nu gas terugneemt, een ander jou voorbij zal streven. Of dat je dat ene rapport dat zo zwaar op je schouders weegt dan helemaal nooit meer af krijgt. Misschien beleven je vriendinnen dit weekend wel zulke leuke dingen dat je achteraf baalt dat je er niet bij was, of ben je bang om uit je vriendengroep te liggen als je niet mee gaat. En wat gebeurt er als je niet naar de sportschool gaat? Straks verlies je jouw progressie…

Dus sukkel je door op halve kracht. Je hebt niet eens door dat het doorsukkelen is, want in jouw hoofd gaat alles zo snel dat je denkt dat je nog steeds aan het knallen bent. Alleen heb je ondertussen ook last van al die vage klachten en lukt het niet meer om helder te denken.

 

Dit is het moment voor een reflectiedag (of week)

 

Hoe tegenstrijdig het ook klinkt, als je dit ervaart is het tijd om alle stekkers eruit te trekken. Neem een dag of zelfs een week om te investeren in je herstel. Zet je werkmail op autoreply en zet social media uit. En als het echt niet anders kan, spreek dan met jezelf af dat je alleen tussen 16 en 17 uur eventjes mails en appjes beantwoord. Zelfs dan moet je schiften. Beantwoord het hoognodige en zet de rest in een mapje genaamd ‘Te Beantwoorden’ voor na je rustperiode.

Neem de controle terug.

Laat je niet leven door de buitenwereld.

In het begin zul je merken dat dit misschien onrust oproept. Dat je tóch even wilt rondscrollen op Facebook voor een ‘quick fix’, dat lekkere gevoel dat je krijgt als je iets leuks, grappigs of interessants leest. Misschien hoop je dat die ene klant of collega een positief antwoord schrijft op de mail die je gisteren hebt gestuurd. En dus kun je het bijna niet weerstaan om toch je mail te openen.

Doe het niet.

Ga een rondje lopen. Zet een internetslot op bepaalde websites en je werkmail, if you have to. Maar het is echt tijd om het leven nu weer vanuit een andere hoek te gaan ervaren. Je gefixeerde, strakke en doelmatige blik te verwijden en ontspannen.

Dat is waarom we allemaal zo van vakantie houden. De tijd lijkt eindeloos, omdat we een concreet doel missen. En vaak is er geen televisie in de buurt. We tuttelen maar wat om. Lichaam en geest hebben dat nodig. Het brengt ons in een diepe staat van rust.

Het inlassen van dit soort vakantie-ervaringen in je dagelijks leven heeft een soortgelijk effect.

 

Wat doe je dan op zo’n reflectiedag?

 

Raak je al in paniek bij het idee je smartphone en werkmail uit te moeten schakelen? Weet je niet wat je aan moet met al die zeeën van tijd? Goed zo! Zie deze onrust ontstaan, want dat is juist alle spanning die nu loslaat. De verslaving aan prikkels die aan je trekt. En bereid jezelf een beetje voor door alvast een alternatief klaar te hebben. Dit zijn mijn tips:

  • Boek een lekker hotel, helemaal voor jezelf alleen. Slaap uit, bestel room service.
  • Hangen in je hangmat in het park, op het balkon of in de tuin.
  • Haal twee of drie leuke tijdschriften en verlaat je favoriete stoel of bank niet tot ze uit zijn.
  • Maak een wandeling, bij voorkeur langs een route die je nog niet kent. Laat je leiden door spontaniteit en nieuwsgierigheid.
  • Ga op een terrasje zitten en bestel een echt goede koffie. Lekker mensen kijken, poëzie of een boek lezen.
  • Spreek af met iemand waar je energie van krijgt en ga gewoon iets leuks doen. Een spelletje spelen, poolen, bijkletsen.

Hoe dan ook: doe niets wat te maken heeft met ‘De Grote To-Do Lijst’.

 

 

Zoals jullie weten werk ik veel. Blogs schrijven, samenwerken met de media, trainingen en organisatieadvies verzorgen en personal coaching geven. Soms zes dagen in de week en elke dag acht tot tien uur. Ik HOU van mijn werk en zou niets anders meer willen.

Maar ik ken mijn lichaam en geest inmiddels goed genoeg om te weten wanneer het genoeg is. Zo gauw er spanningshoofdpijn en kortademigheid begint te ontstaan kijk ik in mijn agenda en wijs ik zo snel mogelijk een paar dagen aan waarop ik helemaal niets meer doe. Zo laad ik weer op en ben ik klaar om weer lekker aan het werk te gaan.

 

Dit maakt me juist effectief en het zorgt ervoor dat ik op mijn zelfgekozen pad blijf, in plaats van me te laten leiden door omstandigheden.

 

Wat doe jij om in balans te blijven?

 

Liefs,  Nien

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Oh wat een fijn stukje weer..Het gaat inmiddels een heel stuk beter. .langer goede tijden en minder diepe dalen..en nu na 2 dagen flink wat werk verzet te hebben , doe ik eigenlijk wat jij beschrijft, gewoon niets…( zover dat kan met 5 kids)..en ik ga dit zeker onthouden..bedankt weer! 🙂

JongBurnout

Graag gedaan! 😀 En goed om te lezen dat je jezelf de ruimte gunt om af en toe helemaal niets te doen.

Wat ik doe om in balans te blijven.. lemker SLAPEN dat is eigenlijk voor mijn burnout een hele grote hobby van me. Voorbeeld: vrijdagavond uit eten(druk veel mensen geen last van!) Zaterdag overdag bij familie en savonds een verjaardag. Was heel moe en viel lekker gelijk in slaap( normaal duurt het een uur) en heb heerlijk uitgeslapen zondag maar was nog moe dus heb ik smiddags ook een powernap gedaan nadat ik mijn bed heb verschoond. Zo fijn! Ik ga soms nog steeds mijn grenzen over maar de dal erna wordt steeds minder. En over grenzen gaan ook.

JongBurnout

Wat goed om te lezen, R.R. Dat klinkt alsof je steeds beter weet wat je nodig hebt en goed naar je eigen kunnen begint te leven. Én alsof je jezelf steeds meer gunt. Fijn 😀

Hey nien, zeker weten! Voel me goed maar altijd bang voor een terugval. Ben ook weer intensief aan het sporten. Ben wel hartstikke dood(op) maar denk dat ik daardoor wel lekkerder en sneller in slaap val. Ik merk dat ik wel bijna uit mn bo ben. Mensen zeggen ook dat ik er goed uit. Altijd fijn om te horen. Maar ben er nog niet en leer steeds meer voor mezelf opkomen en grenzen stellen. En uiteraard lees ik voor tips nog steeds al je blogs

Hallo mijn naam is Michael.

Ik lees met veel genoegen de geplaatste stukken omtrent de burn-out klachten.
Wat ik graag kwijt wil en wat jullie waarschijnlijk ook als geen ander weten , is dat er bij veel mensen meer speelt dat maakt dat er een Burn-out ontstaat. Bovendien lijken de klachten op mentaal gebied ongekend veel op elkaar, en veelal zet het ene het andere in werking. Wat ik wil zeggen is dat het vele werken ook een ‘vlucht’ of ‘vermijding van’ kan zijn om diepliggende zaken te negeren. Vaak is door uitputting dat niet alleen Burn-out klachten ontstaan, maar even zo goed een directe link naar een schemamodus vanuit een verleden de kop opdoet. In zo’n geval kom je niet meer weg met alleen rust en de door jullie beschreven tips. Ik vind het geweldig goed dat er zoveel aandacht is voor Burn-out/ Bore-out klachten, maar ik denk dat het in alle gevallen wanneer men niet bekend is met datgene wat je als een donder bij heldere hemel overvalt het altijd goed is hierin medisch advies over in te winnen. Tot slot wil ik ook zeggen dat men voorzichtig moet zijn met het laten voorschrijven van langdurige medicatie zoals een anti-depressiva! Natuurlijk vlakt het lekker af, en ga je je beter voelen bij het juiste middel, maarrr naast de ongekende vervelende ontwenning bij staken van deze medicatie (vaak veel erger dan de kwaal) is het ook zo dat je niet tot de kern komt wáárdoor je overvallen wordt door deze mentale klachten… Het vlakt enorm af, en kapselt het ware probleem eigenlijk in , en blijft zo sluimeren/zeuren waardoor je niet meer goed weet waar je het zoeken moet! Een psychiater is vaak een veel betere optie dan een huisarts i.v.m. de kennis in deze Psychofarmaca middelen. Er zijn bovendien al veel studies die aantonen dat deze middelen niet zo best zijn, en men het ook goed af kan met de juiste therapie.

Dat wilde ik even kwijt..

Met vriendelijke groetjes van Michael

JongBurnout

Hi Michael,

Deze website kent een grote variatie aan artikelen. Er zijn inderdaad ook stukken die ingaan op de ingesleten patronen en schemareacties waar jij het over hebt. Burn-out is een normale reactie op een abnormale situatie. De abnormale situatie is het teveel over de eigen grenzen gaan in privé en / of werk.

Daaraan liggen vaak diepere oorzaken ten grondslag. Zoals je zelf al aanhaalt kan het een vlucht zijn. Daarover is ook op deze website veel geschreven. Scroll maar eens wat verder door de artikelen. Dan kom je ook de adviezen tegen die jij nu geeft.

Het is noodzakelijk dat iemand met burn-out zowel diep gaat met therapie en coaching om de wortel van de oorzaak te vinden, als de ‘dagelijkse dingen’ aanpakt (hoe leef en werk je).

M.b.t. jouw mening over medicatie: in de juiste mate en met goede begeleiding kan het voor veel mensen ook een steuntje in de rug zijn om uit een heel diep dal te klimmen. Het kan ook ongewenste effecten hebben zoals de afvlakking waar je over praat. Mijn persoonlijke ervaring met een heel licht antidepressivum en een heel licht slaapmiddel was dat het me helemaal aan het eind van de burn-out de kracht gaf om weer leuke dingen te gaan doen met mijn leven, waardoor ik uiteindelijk juist die medicijnen niet meer nodig had en op eigen kracht verder kon. Er moet natuurlijk wel goed gekeken worden wat iemand nodig heeft en in hoeverre het herstel bevordert.

Dankjewel dat je nog even extra aandacht voor al deze punten vraagt. Het zijn belangrijke onderwerpen!

En ja, als je een burn-out vermoedt is het altijd belangrijk om medisch advies in te winnen. Daar ben ik het helemaal mee eens.

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)