Waarom is je lichaam je beste vriend?

lichaam beste vriend

 

Je lichaam geeft precies aan hoe jij je voelt en wat er speelt in je leven. Dat heb ik wel geleerd. Daarom noem ik mijn lichaam altijd mijn beste vriend. En naar beste vrienden kun je maar beter luisteren, want ze hebben het beste met je voor…

Ziek worden

Als je lange tijd dingen hebt gedaan waar je immuunsysteem niet tegen opgewassen is, dan ben je vatbaarder voor ziekte. Het is een duidelijk teken dat het tijd is om beter voor jezelf te zorgen. Misschien heb je te weinig geslapen, slecht gegeten of jezelf op een andere manier uitgeput en ben je daardoor vatbaarder voor bijvoorbeeld griep en verkoudheid.

Burnout is natuurlijk een extreem voorbeeld van ziek worden doordat je lang niet goed voor jezelf hebt gezorgd. Alle stoppen zijn eruit geslagen en je lichaam kan niet anders meer dan aan de noodrem trekken.

Iets te vaak een guilty pleasure

In zo’n soort fase bevind ik me nu. Ik grijp net wat vaker dan ik eigenlijk zou willen naar suiker, chocolade en sigaretten. Niet in zo’n mate dat het een ander op zou vallen, denk ik, maar ik ken mezelf heel goed wat dat betreft. Vooral dat van die sigaretten is een dingetje. Soms rook ik jaren niet en dan heb ik opeens weer een korte fase dat ik af en toe rook. Niets mis mee, zou je zeggen. Maar de afgelopen maand heb ik toch wel elke week meerdere sigaretten gehad. Voor mijn doen veel.

Het betekent vaak dat me op een ander level iets dwars zit waar ik nog niet helemaal bij kan. Een onrust of onzekerheid. Mijn lichaam grijpt dan naar sigaretten en chocolade om dat onrustige gevoel te verdoven en verdoezelen (waardoor ik er nog minder goed bij kan).

Het beste zou nu dus zijn om helemaal te stoppen met dat gedrag, zodat ik kan gaan zien waar ik zo onrustig over ben. Maar ik heb daar tot nu toe nog niet echt zin in gehad… Ik voel het punt echter wel aankomen dat ik ervoor durf te gaan staan.

Het lichaam als klok

En dan bedoel ik vooral een klok van levensfasen. Ik weeg doorgaans ergens tussen de 60 en 65 kilo, met een een vrij stabiel gemiddelde op 62. Als ik aan het knallen ben en in krijgermodus zit om wat voor reden dan ook, dan wordt ik vaak peziger. Ik ga niet alleen hard op mijn werk, maar ook in de sportschool. Mijn voeding wordt mega gezond en ik eet veel en vaak. De spiermassa tekent duidelijk op mijn armen, benen en buik.

Momenteel zit ik meer in een soort ‘zwangerschapsfase’. Ik ben niet zwanger van een kindje, maar wel van mooie plannen en ideeën (zoals ChickStart). En ik merk het meteen aan mijn lichaam. Het is voller, zachter, ronder en richting de 64 kilo. En dat voelt heel erg fijn. Ik weet dat ik binnenkort mooie creaties in de wereld ga zetten, maar dat ik nog even moet wachten. Dat het nog even moet rijpen allemaal. Dat weet ik doordat ik de planning ken van mijn activiteiten, maar ook mijn lichaam maant me tot geduld.

Zo kan ik veel aflezen aan de fase waarin mijn leven zich bevindt, door te kijken en luisteren naar mijn lichaam.

Ademruimte

Door op te merken waar de adem in mijn lichaam is (hoog, laag, oppervlakkig of ruim) weet ik of ik me thuisvoel in een bepaalde situatie. Als de adem oppervlakkig is probeer ik te voelen met welke actie ik meer ruimte kan creëren. Moet ik de confrontatie met iemand aangaan? Een stap terug doen of juist niet wijken? Als ik luister naar wat de adem mij vertelt kan ik de balans vaak vrij snel weer herstellen.

 

Welke signalen heb jij van jouw lichaam leren kennen?

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Hoi,

Ik ben nog in lerende fase wat dat betreft..,
Wat ik wel al weet is dat wanneer mijn kuiten pijn doen er emoties vastzitten van wanneer ik huilen heb tegengehouden.
Veel roken uit verveling of stress, maar dan wordt ik nog moeier er kortademig..
Spierspanning wil bij mij denk ik zeggen ontspan.
Uitgeput is een zwaar gevoel op mijn borstkas en dan is alles vermoeiend zelfs praten.

Heb jij hier ook last van ondervonden?

Liefs x

Hey Tiffany,

Ja, dat gevoel van druk op de borst en dat zelfs praten vermoeiend kan zijn herken ik zeker. Uitgeput is inderdaad de beste omschrijving daarvan. En de kuiten zijn in de haptonomie ook een heel bekende plek waar emoties vast komen te zitten. Vooral als je jezelf te kort doet, niet durft te zeggen als iemand over je grenzen gaat of als je je verdriet niet kunt uiten.

Blijf naar je lichaam luisteren en er op reageren. Je bent op de goede weg!

Liefs

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)