Fijne vrijdag – Ingezonden brief

Ik kreeg van een van de meiden die mij op Instagram volgt de vraag of zij haar verhaal op Jong Burn-out mag delen. En de brief die ze vervolgens instuurde raakte me in mijn hart. Wat een ontzettend mooie, eerlijke zoektocht naar zichzelf is deze dame aangegaan. Ook heel leuk: aan het eind van haar verhaal deelt ze allerlei tips van dingen die haar geholpen hebben. Inspirerend, krachtig en vol zelfliefde. Ik raad je aan om dit verhaal te lezen!

 

Dappere Nienke,

Allereerst wil je, net als de andere burn-outers, bedanken voor je platform. Ook ik werd getroffen door een burn-out op mijn 25ste. Het is mooi om te zien hoe jij tijdens je eigen uitgebluste periode de kracht hebt gekregen om dit forum te openen en anderen te helpen. Ondanks dat ik goed geholpen ben door familie, vrienden, zelfhulpboeken, de natuur, de psycholoog en huisarts kreeg ik via deze weg iets wat ik nergens anders kon vinden: herkenning.

Ik had jouw forum altijd als tabblad open staan en wanneer ik weer in de nacht wakker schrok; paniekaanvallen kreeg; duizelig was; hoofdpijn had; misselijk was; maagzuur kreeg; migraine kreeg; vermoeid was; hartkloppingen kreeg; spierpijn had in armen en benen; blauwe plekken had; vitamine B12 tekort en Vitamine D tekort had; een minder goed immuunsysteem had en daardoor ook een oogontsteking kreeg; constipatie had; vergeetachtig was; drie maanden elke dag buikpijn had; hyperventileerde; gedesoriënteerd was, bezocht ik jouw site. Die kalmeerde me, leerde mij met de moeilijke periode én mezelf omgaan en daar ben ik je altijd dankbaar voor!

REACTIE NIENKE: “Ok, jongens… als ik dit soort dingen lees, dan zit ik dus te huilen achter mijn laptop… Ik slinger dingen het WWW op en heb natuurlijk geen zicht op wie het leest. Het maakt me dankbaar en ‘humble’ om te lezen dat de dingen die ik deel zoveel impact hebben. En dan is het des te mooier om na een tijd opeens een mail te ontvangen van iemand die haar ervaring en tips wil delen. Het voelt alsof we samen de olievlek van positiviteit en heling steeds groter maken”

 

Het begin: angst en vastzitten in vicieuze cirkels

Ik heb de klachten hierboven beschreven voor de burn-outer die nu angstig is vanwege zijn/haar klachten. Net als anderen had ik ook last van zoveel klachten dat je er meerdere A4tjes mee kon vullen. En ook ik ging als rechgeaarde millennial meteen mijn klachten Googelen. Klachten zoals vermoeidheid horen bij 26265124 ziektes, o.a. bij kanker. Dat springt er meteen uitspringt bij Google. Daar wordt je natuurlijk niet rustiger van. Dat het ook bij burn-out kan horen of een minder erge oorzaak kan hebben, lees je dan weer niet via Google.

Als iemand namelijk een positieve uitslag krijgt bij de dokter, gooit hij dat niet meteen dezelfde avond nog op internet. Je leest dus vooral negativeit. Dat weet ik nu. Toen nog niet. Dat maakte me angstig, want in je burn-out kan je niet relativeren. Je voelt je zó slecht en denkt dat je doodgaat.  Veel fysieke en mentale klachten –> angstig worden door die klachten –> meer klachten. Een vicieuze cirkel die niet ophoudt.

Mijn tip aan de dappere burn-outers: laat dingen testen bij je huisarts. Zo worden ziektes uitgesloten en dat geeft rust. Geef aan dat je anders niet kan herstellen, omdat je in de vicieuze cirkel blijft hangen.

Ik had drie maanden lang extreme buikpijn en heb uiteindelijk gesmeekt om een buikecho. Na de positieve uitslag was ik zo gerustgesteld en kon ik eindelijk accepteren dat mijn buik pijn deed, omdat ik alle spanning van mijn verleden had opgeslagen in mijn buik. Als iemand mij een moeilijke vraag stelt bijvoorbeeld, dan span ik al mijn buik aan. De uitslagen van testen helpen je gemoedsrust te vinden.

Daarna kun je werken aan de Nieuwe Jij 2.0.

Want geloof me, je gaat me toch een upgrade krijgen!

 

Het midden: waar was ik in godsnaam mee bezig?

 

Die upgrade waar ik het net over had… daar geloof je nu waarschijnlijk niet zo in, he? Jij denkt dat je er nooit meer uitkomt. Toen ik op mijn 25ste thuis zat met zo ontzettend veel klachten las ik alle posts waarin stond: “uiteindelijk ben ik blij dat ik de burn-out heb gehad”. Ik wachtte op het moment dat ik dit kon zeggen. Na zes maanden lag ik nog steeds kotsend op de bank. Na 8 maanden was ik nog steeds een verward omaatje. Ik dacht dat het moment nooit zou komen…

Maar nu, na 16 maanden, kan ik eindelijk deze zin uitspreken. Deze openbaring heeft geen vast tijdstip, maar een ding is zeker: hij komt bij iedereen die er open voor staat. Ik ben ge-upgrade. Nog niet naar 10, maar wel van versie  1 naar versie 6.

Vroeger was ik een wandelend hoofd. Ik nam alle beslissingen rationeel, was vreselijk snel op mijn teentjes getrapt en ging geen confrontatie uit de weg, liet me leiden door meningen van anderen, oordeelde over alles en iedereen, hielp als proactief mens alle reactieve mensen om mij heen zonder zelf om hulp te vragen, had geen inzicht in mijn eigen behoeften, leefde gehaast omdat ik z.s.m. de top moest bereiken, was de grootste controle freak op aarde omdat ik geen fouten durfde te maken, had mijn verleden nooit achter me gelaten waardoor ‘triggers’ me constant moodswings gaven en had al meer dan 10 jaar niet gehuild. Klinkt dit niet vermoeiend? Ja, dus. Nog vermoeiender dan die hele burn-out waar ik eerst zo’n hekel aan had, maar die mij uiteindelijk wel 180 graden heeft laten draaien.

 

De after: gebroken kompas

 

Ook ik heb alle burn-out fases doorlopen. Ik zit nu in de ‘afterperiode’, waarin ik mij fysiek en mentaal weer goed genoeg voel. Ik zal waarschijnlijk mijn hele leven lang in de afterperiode zitten. En daar ben ik blij mee, want dit betekent dat ik constant kan bijsturen en steeds meer ontdek wat IK nodig heb.

 

Het moeilijkste hierbij vind ik om uit te vinden wie ik nu dan ben. Voor de burn-out was ik zó zeker over mijn persoonlijkheid en kunnen. Ik zag mezelf als superwoman. Daarna viel ik. Soms ben ik zo angstig dat dit weer gebeurd. Ik merkte dat ik de afgelopen maanden heb getwijfeld over elke beslissing, vooral op het gebied van mijn carrière. Overthinking op z’n best. Je gaat namelijk van haastig leven naar volledige rust naar weer je leven oppakken. Wat is dan te gehaast? En wat is weer teveel? Wat wil en kan je? Je hebt alleen maar vragen en zoekt naar bevestiging, omdat je nergens meer zeker over bent. Ook begon ik mezelf te vergelijken met anderen en vroeg ik mijn omgeving: “wat zou jij doen?” of “wat vind jij hiervan?”

Gisteren heb ik besloten mij niet meer te laten leiden door angst en anderen. Angst zorgt er alleen maar voor dat je weer in vicieuze cirkels terecht komt. En iedereen is anders: iedereen heeft zijn eigen energielevel (mijne is altijd lager dan gemiddeld geweest), eigen dromen en competenties.

De burn-out heeft mijn onderbuikgevoelens versterkt, waardoor ik nu ook beslissingen kan nemen op basis van mijn intuïtie. En als ik de verkeerde beslissing neem dan is dat maar zo. Dan heb ik het geprobeerd en vind ik wel een andere weg. Je kunt namelijk nooit zeker weten hoe iets uitpakt. Je moet gewoon vertrouwen hebben, dingen proberen, met liefde naar jezelf te kijken en leren om je eigen kompas te varen.

Mijn beste tips en sleutelwoorden

Graag deel ik met jullie mijn keywords die mij hebben geholpen:

  • JONG-BURNOUT
  • Mindfulness
  • Yoga Nidra
  • Ikigai
  • Het dertigersdilemma
  • Sophie in de mentale kreukels
  • De kracht van kwetsbaarheid
  • The Secret
  • Natuurwandelingen
  • Cultuur-snuivende-vakantietrip (wanneer het fysiek beter gaat)
  • Kamillethee
  • Muntthee
  • Rooibosthee
  • Opkikker (voor als je niets kunt eten)
  • Yoga with adrienne
  • Oog-yoga
  • Sanny zoekt geluk
  • Master your Mindset
  • Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt
  • VGZ mindfulness app
  • Tijdelijk sluiten van social media
  • Gilmore Girls (feel-good films en series)
  • Zonlicht
  • Psycholoog
  • Puzzels
  • Kleurboeken voor volwassenen
  • Bloemen en planten
  • Moestuintjes
  • Dagboek (schrijf je successen en klachten van de dag op en geef de dag een cijfer)
  • Vitaminepilletjes
  • Kranten
  • De Edele Kunst van Not Giving a F*ck

Ik wens jullie veel wijsheid, rust en kracht toe om uit deze moeilijke periode te komen. Je hebt genoeg tijd, echt.

Gun deze aan jezelf.

Wil je ook jouw verhaal delen?

Stuur deze dan in minimaal 500 en maximaal 1500 woorden naar info@jongburnout.nl. Er wordt door Jong Burn-out niet doorgelinkt naar andere websites en enkel je voornaam wordt genoemd. Het mag ook anoniem. Mocht je het leuk vinden, dan kun je in de e-mail een foto van jezelf meesturen. Jong Burn-out kijkt nog wel even naar de spelling en zinsbouw voor de leesbaarheid van artikelen, maar zal inhoudelijk niets veranderen aan jouw verhaal. Liefs, Nien

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Het doet zo’n deugd om dit te lezen, en te voelen dat je niet alleen bent. Bedankt om je verhaal te delen! Alles wat je beschrijft is zo herkenbaar, hoewel ik nog niet alles kan vergelijken aangezien ik nog ergens zweef tussen ‘het begin’ en ‘het midden’. Ook ik heb al weken aan een stuk elke avond buikpijn. Mijn dokter schrijft het toe aan een spastische darm, maar nu ik jou verhaal lees, begrijp ik beter waar mijn buikpijn vandaan komt. Ook hiervoor bedankt! Succes met je verdere zoektocht naar jezelf, je bent een sterke madam. En je schrijft het heel mooi.
Groetjes, Nele

Deze zin: ‘Je moet gewoon vertrouwen hebben, dingen proberen, met liefde naar jezelf te kijken en leren om je eigen kompas te varen.’ beschrijft alles waar ik in geloof en wat ik nu voel.
Wat ongelooflijk mooi beschreven.
En ook in die tips herken ik me heel erg. Wat een leuke manier om mensen een handvat te bieden waardoor ze extra mogelijkheden krijgen om zo uit te proberen of er nog iets is wat bij hen past.
Groetjes Sarah

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)