Een terugval voorkomen na een burnout

Burnout terugval

Ik snap heel goed dat je nu twijfels en onzekerheid hebt. Je hebt jezelf net een beetje terug gevonden, en wilt natuurlijk niet door een verkeerde keuze te maken opnieuw in een gat vallen. Ten eerste is het belangrijk om te beseffen dat je mag falen, twijfelen en angsten mag hebben. Hoewel het vaak door allerlei invloeden (ouders, vrienden, social media, televisieprogramma’s) kan lijken alsof je altijd precies moet weten wat je wilt en waar je mee bezig bent, is het voor de meerderheid van de mensen zo dat ze zoekende zijn. Dat zal in je hele leven bij tijd en wijle ook wel zo blijven. De kunst is om te zien dat je twijfelt of angstig bent, en dat toe te laten zonder je erdoor te laten meeslepen.

Dat kan door ‘ernaar te kijken’. Voelen in je lichaam waar de angst en onzekerheid zitten en erbij blijven, zoals je bij een kind zou gaan zitten dat zich onzeker voelt. Besteed niet teveel aandacht aan alle gedachten, maar blijf echt bij het gevoel. Vaak als we de dingen bestaansrecht geven zonder er meteen een stempel op te plakken waarom je iets vindt of voelt, komt het uit zichzelf tot rust. Dat is deel een van mijn tip.

Het andere deel is om dingen te doen die op dit moment goed voor jou voelen. Zelfs als die tegenstrijdig zijn aan alles wat je tot nu toe hebt geleerd van je opleiding, je werkomgeving, je ouders, je vrienden en de rest van de buitenwereld. Vind dingen die je leuk vindt en waar je energie uit haalt. Heb niet het gevoel dat alles ergens toe moet leiden. Doe het, omdat jij het gevoel hebt dat je er wat uit haalt. Dat kan ook gewoon een leuke hobby zijn, een evenement om naartoe te gaan of een projectje voor jezelf (iets maken, je kamer of huis opknappen, opnieuw contact opnemen met bepaalde vrienden). Om het motortje te laten draaien, moet er benzine in. Vaak weet je zelf heel goed wat die benzine is, maar vind je niet dat je er nu al recht op hebt. Je hebt het gevoel dat er eerst iets gepresteerd moet worden. Eerst de serieuze dingen, voordat de lol mag beginnen. Maar die lol is nu juist de benzine waarmee jouw auto de route aflegt en steeds een nieuwe bestemming haalt (de prestaties of serieuze zaken).

Ik heb 2015 het jaar van de feestjes gedoopt voor mezelf. Op mijn kastdeur hangt een lange lijst van 3 A-4tjes met leuke dingen die ik dit jaar wil doen, en die ik mezelf ga gunnen. Een daarvan is iedere maand een feestje (festival, stappen met vrienden, Carnaval vieren etc.). Er staan ook een paar weekendjes weg en vakanties op. Een voornemen om me in te schrijven voor een toneelcursus. Het is een tastbaar hulpmiddel om me dicht bij mezelf te houden. Om me er aan te herinneren de dingconcert-336695_1280en te doen die me energie geven. Zo houd ik de balans van mijn leven positief en heb ik energie voor de doelen die ik in mijn werk bijvoorbeeld moet behalen. Daardoor kan ik meer energie steken in mijn werk, waardoor ik daar ook weer meer lol in heb. Dat geeft ook weer energie. En als het dan een keertje wat minder gaat om wat voor reden dan ook, dan heb ik de veerkracht om dat op te vangen.

Wees niet te hard voor jezelf. Gun jezelf de dingen die je plezier geven. Je bent een keer uitgegleden. Natuurlijk loop je dan in het begin wat voorzichtiger. Dat is menselijk. Op den duur word je vanzelf weer wat zekerder van de stappen die je zet, tot je weer vol zelfvertrouwen door het leven wandelt. En mocht je dan alsnog een keer uitglijden, dan weet je nu dat je daar bovenop kunt kopen. Je bent al een keer sterk genoeg gebleken.

Tot slot nog even dit: mijn ervaring is dat juist door de burnout ik nu mijn grenzen veel eerder aanvoel. Dat voelde in het begin heel eng, omdat ik bang was dat het aanvoelen van die grens betekende dat ik er overheen zou vallen. Dat is niet waar. Je krijgt juist eerder het signaal, zodat je er op tijd iets aan kunt doen. Een enkele keer zul je misschien niet luisteren en toch een stap teveel zetten, maar dat voel je dan meteen. De weg terug is dan minder lang dan in de burnout. Je ligt misschien een keer een weekend of weekje in bed, maar niet meer drie maanden en niet met zo’n verschrikkelijk uitgeput gevoel. En met het vorderen van de tijd word je daar dus zelfverzekerder over en weet je wat je wel en niet aan kunt. Geloof me, je bent een evenwichtiger mens door deze ervaring. Het grootste bewijs daarvan is dat je dit nu leest en zelf actief op zoek bent naar informatie om goed bij jezelf te kunnen blijven. Dat betekent dus dat je goed voor jezelf zorgt en aanvoelt wat je nodig hebt.

Alles komt goed. Geniet van de nieuwe uitdagingen en het leven. Het is zo simpel als doen wat goed voelt en weglopen van dat wat verkeerd voelt.

Wees niet bang voor de afkeuring van anderen. Als je doet wat bij jou past, dan vind je vanzelf gelijkgestemden.

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Hey Nienke,

Tijdje geleden zat ik ook in een diepe BO, maar merk nu ook dat zelfs 5 maanden na het diepste van een BO, en na werkhervatting (80% van hetgeen ik voorheen deed), van mijn activiteiten er toch wel een periode is gekomen waar ik weer de deels symptomen voel die ik destijds ook had tijdens de BO.

Sinds vorige week ben ik weer even op de rem (moeten) gaan staan, en denk ik dat hetgeen ik terug opgepikt heb, waarschijnlijk nog teveel is, en ik nog wat extra balast zal moeten terugleggen , om deze weer op te pakken (bijberoep) wanneer er de tijd voor rijp is tot na de volledige master studie naast mijn werk. Tevens denk ik dat de stres van mijn relatie met mijn vriendin (door de moeilijke complexe situatie bij haar thuis ) en ook op heeft gewogen

Mijn dokter heeft me onmiddellijk weer op 50 % gezet voor 2 weken en nu rust ik elke dag weer veel meer voel me immiddels al wat beter. maar de onzekerheid slaagt toch nog terug toe, en diezelfde negatieve gedachten en angst komen idd weer naar boven. Zeker bij aanvang van de dag, omdat je dan het gevoel hebt dat je niet uit bed wil, omdat je geen zin hebt om er weer door de dag te moeten, omdat je denkt dat je het niet aankan, hoewel het na een paar uurtjes best wel meevalt. 🙂

Wat ik wel gemerkt heb, is dat ik symptomen eerder zag komen, maar mijns inziens net niet op tijd, daar ik anders nu niet weer op deeltijdse rust was gezet.

Heb jij periodes van (gedeeltelijke) herval meegemaakt ? en hebben deze lang geduurd?

Liefs Chrißt’ll

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)