Het even niet weten: is dat nou echt zo erg?

Afgelopen week gaf ik een workshop stressmanagement aan studenten. Ik gaf een simpele oefening om erachter te komen waar je energie van krijgt en een meisje blokkeerde daar helemaal op. Er waren meer mensen die worstelden, maar zij kon niet één ding opnoemen. Dit is wat er gebeurde en mijn tips voor als jij ‘het’ even niet weet.

Niet weten waar je energie van krijgt

Ze stelde eerst een vraag om de opdracht beter te begrijpen. Mijn antwoord was simpel: ‘schrijf gewoon alle kleine en grote dingen op. Situaties en omgevingen waar je blij van wordt. Voor mij is dat bijvoorbeeld in zo’n oude stoffige boekwinkel rondlopen vol houten boekenkasten. Als ik uitgebreid de tijd kan nemen voor een fijne douche. Echt lekkere koffie in een leuk koffietentje, en dan gewoon een beetje mensen kijken.’

 

Terwijl ik dit aan de groep vertelde zag ik bij een aantal mensen glimoogjes ontstaan. Sommigen zaten driftig te pennen, omdat ze het gevoel begrepen. Het hoeft niets grootst te zijn. Maar ‘gewoon’, je fijn voelen. Toen ik weer naar het meisje keek dat de vraag gesteld had, zag ik dat ze op haar telefoon aan het scrollen was. Daarmee wendde ze zich eigenlijk af van de opdracht en haar ongemakkelijke gevoel daarbij. We gingen er het gesprek over aan.

Eerst zei ze nog ‘ik vind het gewoon te vaag,’ en ‘ik kan er niets mee.’ Maar al pratende kwamen we uit op waar het eigenlijk over ging.

Ze zei, ‘ik weet het niet.’

De seconde dat ze deze woorden uitgesproken had, lichtte haar hele gezicht op. Toen ik haar daar op wees, richtte ze snel haar blik op de tafel en keerde schouderophalend weer in zichzelf. Samen met de rest van de groep spraken we nog eventjes verder over dat ‘het niet weten’ prima is, als dat is wat je nu voelt.

Het grappige was dus dat er juist licht en opluchting op haar gezicht verscheen op het moment dat ze uitsprak hoe ze zich nu écht voelde. En ik denk dat het daar ook om draait. Jezelf toestemming geven om te ervaren wat er nu is en dat gewoon kunnen uitspreken.

Het belangrijkste is dat je het gevoel van ‘niet weten’ niet gaat vermijden door bijvoorbeeld op je telefoon te gaan scrollen (wat we allemaal in het dagelijks leven doen: bijna ongemerkt gaat onze hand naar de telefoon wanneer we ons vervelen, rot voelen, moeten wachten etc.).

Waarom is het niet erg om ‘het niet te weten’

Als je het echt even niet weet, ga dan geen afleiding van dat gevoel zoeken. Het idee dat je perfect zou moeten weten waar je heen gaat, waar je blij van wordt etc. is een foute aanname van een prestatiemaatschappij. We zijn het vermogen verleerd om gewoon te ‘Zijn’.

En juist de momenten dat we onszelf, dat wil zeggen ons patroon van verwachtingen en oordelen, vergeten zijn vaak de fijnste momenten in een dag.

Als je op de fiets zit en het is de perfecte temperatuur, je ruikt de lente in de lucht. Als je even stilstaat, omdat je een nestje vogels ziet. Koffie drinken en mensen kijken op een terras.

Al die momenten mis je, als je verveling en ‘het niet weten’ geen kans geeft. We kunnen de wereld niet zien, voorovergebogen over een smartphone. Ook als het vanbinnen ongemakkelijk en stuurloos voelt: de houvast die je zoekt ga je niet vinden in je smartphone of ergernis naar jezelf. Die houvast zit er al, in jou en je verbinding met de wereld om je heen.

Dat kun je elke dag, elke minuut aangaan.

Lukt het mij om dit altijd te doen? Nee, natuurlijk niet. Ik word soms wakker ‘s ochtends en dan denk ik: ‘oh man, weer een dag. Gaat het me vandaag lukken? Gaat het me lukken hier een goede dag van te maken?’

Jeetje mina, wat een druk leg je jezelf dan op. Als ieder moment goed of fijn zou moeten zijn. Of als je in de ochtend al zeker moet weten of je de dag op een fijne of productieve manier gaat inrichten.

 

Wat kun je doen als je geconfronteerd wordt met ‘niet weten’ 

Of we het leuk vinden of niet, voor een groot deel overkomt de dag ons. Je kunt het niet sturen of duwen. Je kunt grofweg wat doelen en wensen uitzetten en daar met je hart aan werken (dat veronderstelt wel dat je in dingen investeert waar je in gelooft, maar dat is voor een volgend artikel).

Als je even niet weet wat dat zou moeten zijn (en wees eerlijk: de meesten van ons modderen ook maar wat aan. Zelfs degenen die ‘on track’ zijn), hoe ga je daar dan mee om?

Wanneer het gevoel van niet-weten in combinatie met me daarover rot voelen me overvalt, dan doe ik de volgende dingen:

 

  • Beseffen dat niet-weten een vorm van ruimte is, als ik het toesta. Als ik mezelf toesta even niet te weten wat ik wil, is alles mogelijk.
  • Ik zoek geen vlucht voor het niet-weten. Een vlucht is alles wat een tijdelijke kick kan geven. Denk daarbij aan op mijn smartphone scrollen, de winkels inrennen om een nieuwe jurk te kopen en zo de identiteitscrisis te bestrijden, een wijntje drinken of enorme bergen suiker eten.
  • Ga terug naar de basis. De basis is altijd het lichaam. Zorg daar goed voor. Eet gezond en regelmatig, slaap voldoende en doe wat aan lichaamsbeweging.
  • Ik verander van omgeving. Zeker als ik binnen zit. De buitenlucht en de beweging van wandelen (al is het maar naar de supermarkt) geven me rust en ontspanning. Het haalt dat nare bedompte gevoel uit mijn hoofd en lijf.
  • Ik bel een goede vriendin of JB op om te praten. Soms over het niet-weten gevoel, maar ook gewoon over gezellige dingen. Even checken hoe het met hen gaat. Er zijn een aantal mensen met wie ik goed dieptegesprekken kan voeren en een aantal met wie ik juist enorm kan lachen. Mijn tip aan jou is dus ook om voor jezelf op een rijtje te zetten wie jou energie geven in je leven en op wat voor een manier.
  • Ik ga iets geks of nieuws doen. Die nieuwe ijssalon uitproberen, in mijn eentje naar de kermis, een rondje fietsen door een wijk die ik nog niet ken.
  • Iets creatiefs doen. Het hoeft niets serieus of duurs te zijn. Ga eens naar de Action. Daar hebben ze een hele afdeling met hobby-artikelen. Kleurboeken, materialen om zelf kaarten te maken, breispullen… Ze hebben vanalles. Misschien klinkt dit je kneuterig en oubollig in de oren. Des te beter. Mijn ervaring is: hoe oma-achtiger een hobby is, hoe heerlijker het is om te doen. Want daar zit totaal geen prestatiedruk op. Het geeft je ook gewoon dat gezellige omagevoel als je het aan het doen bent. Haha. Je wilt meteen appeltaart en koffie erbij 😉

 

Uiteindelijk is dit jouw leven. Wijs niets af wat zich er in voordoet. Ook als dat het ongemakkelijke, confronterende gevoel is van ‘het even niet weten’.  Geef het tijd en laat de dingen zelf ontstaan. Gun jezelf die rust.

 

Liefs, Nien

 

 

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Hoi Nienke, bedankt voor je feedback en je idee ik ga er mee aan de slag!
De smartphone neem ik nooit mee naar mijn kamer, ik heb een wake-up light maar het is vanaf ik uit mijn bed kom :/

Liefs,
Tiffany

Hey Judith,

Dankjewel. Goed om te horen 🙂 Het beste is om iets te doen waar geen prestatiedruk of competitie achter zit. Denk daarbij aan iets creatiefs. Dat hoeft niet duur te zijn. Zoals ik hierboven ook al schrijf: neem gewoon vijf euro en loop naar de Action. Haal dan daar iets uit het creatieve schap wat jou aanspreekt. Als je niet weet hoe iets moet, hebben ze vaak ook bij Boekenvoordeel winkels goedkope en handige boeken met instructies. Tips: haken, breien, kleuren, tekenen, schilderen, kleien, origami (diertjes vouwen), zelf kaarten maken etc.

Je kunt ook denken aan legpuzzels of woordzoekers doen.

Een andere mogelijkheid zijn niet-competitieve sporten. Dat zijn sporten waarbij je het niet tegen een ander of jezelf hoeft op te nemen. Yoga, wandelen, paardrijlessen, een rustige dansles (bijvoorbeeld buikdansen).

Haal twee of drie dingen in huis die je altijd kunt doen, zoals legpuzzels en creatieve dingen. Denk er niet teveel over na en kies gewoon het eerste dat je aanspreekt. En geef je eens op voor een van de lessen die ik hierboven noem. Dan kom je af en toe uit je huis en doe je nieuwe inspiratie op.

Liefs, Nien

Hoi Judith,

Ik denk dat je jezelf niet moet overvragen door meteen zo’n commitment aan te gaan. Ik snap de behoefte wel, want dat had ik ook tijdens mijn burn-out. Maak anders een map waarin je leuke ideeën verzamelt voor (vrijwilligers)werk dat je na je burn-out zou willen doen. Zo verzamel je alvast wat fijne ideeën zonder jezelf gek te maken.

En vul je dagen met leuke dingen doen zoals hierboven beschreven om zo wat energie en inspiratie terug te krijgen.

Beter advies dan dit kan ik je niet geven. Blijf luisteren naar je begeleiders / therapeuten.

Liefs!

Judith, je blijft steeds hetzelfde cirkeltje draaien in je comments. Dat op zichzelf is al een teken van overspannenheid. Je kunt jezelf hier niet uit ‘denken’. Breng structuur aan in je dagelijks leven, maar ga nog geen commitments aan zoals vrijwilligerswerk. Dat is mijn advies. Maar iedereen is anders en een therapeut die jou goed kent kan je het beste advies geven. Overleg met hem of haar over je wensen en wat je aan kunt. Ik laat het nu hierbij.

Ik merk op dat ik voor veel dingen vlucht naar mijn smartphone, het begint s’ochtends al vanaf ik wakker word moe en om wakker te worden en niet te moeten wachten tot mijn eerste klant er is: smartphone!
Of als moet wachten in het algemeen, wanneer ik wil dat iedereen mij met rust laat of als ik moe ben en niet de rust kan nemen die ik nodig heb!
Ook ik trek me vaak terug in mezelf..

Het vermogen om gewoon te zijn geeft onrust omdat we dit verleerd zijn denk ik.

Ook als ik het niet weet of iets niet weet opzoeken smartphone Zoals ik weet echt niet wat ik moet doen voor job en ik ben er gefrustreerd van omdat iedereen mij zo pusht, mss vooral ikzelf Sinds september werk ik terug deeltijds en ik vind het zwaar met momenten en dan komt er de druk nog bij van mijn ZORGKAS dat mij zo snel mogelijk weer fulltime aan de slag wil..wat mij met mijn huidige beroep niet meer lijkt te lukken! Maar wat dan wel..ik weet het niet!

Grtjs

Ha Tiffany,

Wauw, dat klinkt pittig. Misschien kun je jouw smartphone uit de slaapkamer laten? Ik vraag weleens aan mijn vriend om hem twee dagen voor me kwijt te maken, zodat ik niet ‘ten prooi val’ aan hersenloos scrollen. Als ik een wekker nodig heb gebruik ik daarvoor niet mijn telefoon, maar een ouderwetse klokwekker naast mijn bed.

Zorg er in ieder geval voor dat je de dag goed begint en niet meteen al in die sleur van ‘het niet weten en vluchten’ komt doordat je jouw telefoon grijpt. Ik denk dat je veel kunt hebben aan een goed begin van de dag.

Begin de dag bijvoorbeeld met gewoon drie pagina’s in je dagboek schrijven over alles wat er in je opkomt (zonder jezelf te censureren). En schrijf direct daarna 5 affirmaties (positieve boodschappen naar jezelf). Google even ‘affirmaties’ om meer te lezen over hoe een goede affirmatie er uitziet. Believe me, het begin van je dag is zo mega belangrijk. Al je andere gedachten, inspiratie en open blik voor mogelijkheden volgt daaruit.

Take care! Nien

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)