Jouw unieke kracht vinden. Zo sta je sterk in je schoenen

Ik heb mijn unieke kracht gevonden. Dat durf ik rustig te zeggen. Maar het lijkt in de verste verte niet op wat ik dacht dat kracht altijd was. Bijzonder hoe het je kan vinden als je stopt met zoeken…

Wat ik vroeger dacht dat kracht was

Kracht en sterk in je schoenen staan. Daar had ik vroeger altijd zo’n cowboyidee bij. Een naar buiten gerichte kracht. Sterk met woorden en daden. In staat een flink gevecht te leveren als het nodig is. En altijd de grootste aap op de apenrots.

 

Het werd een onhaalbaar ideaal, want ik was (eerst als kind en later als volwassene opnieuw) de creatieveling. De dromer, fantasierijk en altijd het beste in mensen zien. En een beetje een vreemde eend in de bijt. Gevoelig. Alternatief. Ik wilde graag met veel verschillende mensen omgaan en soms een tijdje mijn eigen spoor volgen en me terug kunnen trekken.

 

Gaandeweg leerden verschillende mensen en situaties me dat ik ‘stoer’ en ‘sterk’ moest zijn of ‘me niet zo makkelijk moest laten raken’. Ik wist niet zo goed wat dat dan moest zijn, dat stoer en sterk. De enige voorbeelden van stoer en sterk die ik kende waren mensen in mijn omgeving, jong en oud, die het hardste konden schreeuwen van allemaal en daarom vaak het gevecht wonnen.

Om mezelf niet te laten kisten besloot ik dat gedrag te kopiëren.

 

Tien keer op je bek, elf keer opstaan

De laatste jaren, sinds mijn burn-out, ben ik in een constant proces van mezelf ontrafelen. Dat vind ik echt waanzinnig mooi. Nee, ik ben ook niet meer bang nog een burn-out of depressie te krijgen. Juist doordat ik zo bezig ben met persoonlijke ontwikkeling.

 

Ik luister naar mijn lichaam en onderzoek mijn reacties. Geef ik een reactie, omdat dit echt is hoe ik het voel? Of is het een ‘tweedehands’ reactie? Soms kan er iets in je geraakt worden, waardoor je uit je slof schiet of juist heel klein wordt terwijl dat eigenlijk niet authentiek is. Als je je klein maakt zou je misschien eigenlijk graag je ruimte in willen nemen, maar heb je niet het vertrouwen dat de ander je daarin respecteert. En als je jezelf enorm opblaast en ontploft geldt vaak hetzelfde. Alleen begin je alvast te knokken, zodat niemand aan jouw ruimte kan komen.

 

Ik heb ontdekt dat ik vaak tweedehands heb gereageerd. En elke keer als dat te lang duurt, ga ik waanzinnig op mijn bek. De verkeerde relatie, waarbij ik iemand te lang me niet juist liet behandelen. Een burn-out. Of verantwoordelijkheid nemen voor emoties van andere mensen, en daardoor te lang akkoord gaan met hoe sommige mensen met me omgingen. Soms, om mezelf te verdedigen kon ik als reactie daarop dan weer heel erg in de verharding schieten. Maar hoe vaak ik ook op mijn bek ga, ik sta altijd weer op. Doordat ik durf te kijken waarom dingen zo zijn verlopen.

 

Je trekt de mensen en situaties aan die overeenkomen met de patronen in jezelf. Ze zijn allemaal een spiegel om je te helpen in je werkelijke kracht te staan.

 

Maar onlangs durfde ik mezelf diep in de ziel te kijken en ontdekte ik de patronen in mezelf die me zo gevangen hielden. Daardoor heb ik met een heel zelfdestructief patroon kunnen breken. Het patroon van denken dat mijn kracht afhankelijk is van de goedkeuring van andere mensen.

Wat is dan mijn werkelijke kracht?

 

Ik kwam een heel mooi plaatje tegen. De zeven waarden van Bushido. Dit is de erecode van de Samurai. En my god, dit valt precies samen met waar ik nu ben met betrekking tot mijn werkelijke kracht. Ik heb dit ontdekt over écht in mijn kracht staan en hoe dat voelt.

 

Mijn echte kracht is nooit explosief, verwoestend of naar buiten gericht. In plaats daarvan ‘hou ik mijn grond’ (I stand my ground). Mensen die wél makkelijk op oorlogspad gaan snappen daar vaak niets van. Ze kunnen het zelfs verkeerd verstaan. Mensen die altijd gelijk willen hebben of enorm (mentale) klappen uit kunnen delen zijn namelijk zo gewend andermans ‘grond’ in te nemen dat jouw weigering om opzij te gaan gezien kan worden als vijandig en bedreigend.

 

Het meeste van die klappen is goed te ondervangen met zelf kalm rusten in het midden van wie je bent. Contact blijven houden met je lichaam en aandacht en de ander uit laten razen. Als het je te ver gaat trek je een duidelijke grens. Ofwel door letterlijk te zeggen: ‘tot hier en niet verder’, of door jezelf uit de situatie te verwijderen.

 

Twee spreuken van de bekende krijgsheer Sun Tzu zijn hier wel van toepassing:

  • The supreme art of war is to subdue the enemy without fighting
  • While we are taking our ease, wait for the enemy to tire himself out

 

Sun Tzu zegt bovendien dat, wanneer het wel komt tot een gevecht, je moet zorgen dat je de de tegenstander voor bent door de zonnige en hoge grond op te zoeken. Ook dit kun je weer heel mooi vertalen naar een situatie van een alledaagse situatie waarin je voor jezelf op mag komen. Door vantevoren goed te weten wat voor jou belangrijk is (bijvoorbeeld een loonsverhoging van minstens 4%) en dat voor te bereiden weet je al wat jouw focus is. Je kunt dan even wat afstand nemen van je emoties en vanuit een hoger perspectief in het gesprek plaatsnemen. Zorg daarnaast dat de ‘zon’ in jou aanwezig is als je ten strijde moet trekken. Blijf bij jezelf. Blijf zuiver. Denk positief over jezelf en gun jezelf het beste.

 

Mijn kracht is actief en niet reactief. Ik handel vanuit waar ik in geloof. Het is geen tweedehands reactie die eigenlijk door iets anders getriggerd wordt dan hetgeen waar ik op reageer, zoals hierboven beschreven. Ik heb goed in mezelf onderzocht waar ik werkelijk sta voordat ik in gesprek ga of een actie onderneem.

 

bron: www.upwardsleader.com

 

Al deze dingen gelden niet alleen voor contact met anderen of conflicten. Het geldt bijvoorbeeld ook voor mijn business. Ik doe geen dingen vanuit een ‘oh jee, ik moet nu snel dit doen, want anders is de concurrent me voor’- perspectief. Ik doe gewoon dingen waar ik energie van krijg, die ik belangrijk vind en waarvan ik het vertrouwen heb dat ik er het beste van mezelf in kan geven. Zoals de training over ontspanning door beter naar je lichaam te luisteren.

 

Deze levenshouding maakt me rustig en alert.

 

Mijn kracht is tegelijkertijd zelfonderzoek. Waarom voel of denk ik dit? Wat maakt dat mijn lichaam zo reageert? En waar komt dat zenuwachtige gevoel vandaan? Daarbij heb ik compassie voor de delen in mij die bijvoorbeeld bang zijn om verlaten of niet gezien te worden. Ik erken ze, maar ik laat ze niet via mij spreken.

 

Dit maakt me minder vatbaar voor manipulatie in mijzelf (de slachtofferrol aannemen, bijvoorbeeld) en van anderen (ik ben niet wie anderen willen dat ik ben, zoals ik ook op Instagram zei).

 

Kracht is ook respect hebben voor de mensen om me heen en het proces dat zij voor zichzelf doormaken (en dat we met elkaar doormaken). Ik zal niet gaan voor de makkelijke steek onder water. Maar ik zal dingen ook niet sugarcoaten. Mijn kracht zit in heldere, gevoelde verwoording van mijn mening. En als iets niets bijdraagt, dan hou ik mijn mond. Roddelen doe ik dus ook niet, bijvoorbeeld.

 

Mijn kracht is dat als ik mijn doel helder heb, ik er voor ga en het behaal. Omdat mijn wensen en doelen diep van binnenin mijn hart komen, is de motivatie en het geluksgevoel onderweg sterk. Dat maakt dat ik er met plezier mee kan doorgaan, ook als het even lastig is.

 

Mijn kracht is respect voor mijn lichaam en ziel. Ik slaap en rust voldoende. Ook als ik een vette deadline heb. Ik zorg dat ik zoveel mogelijk goed en regelmatig eet. En ja, af en toe snoepen mag daarbij ook. Sinds kort heb ik ‘genieten’ als belangrijk speerpunt op mijn agenda. Niet alleen van iets lekkers. Ook van de dingen die ik doe, meemaak of zie. Het leven echt in me opnemen met mijn hele lichaam en ziel. Op een zomerdag de geuren ruiken, de kleuren zien, de geluiden horen. Alles via mijn lichaam laten binnenkomen en het mijn ziel laten raken.

 

Dit maakt dat ik altijd op hogere grond en in de zon mag zijn, zoals Sun Tzu verwoordde.

Mijn kracht is niet vechten.

Mijn kracht is niet hard of gemeen zijn.

Mijn kracht is namelijk geen armoede.

Het is rijkdom.

 

De rijkdom om in mijn lichaam, geest en het contact met anderen helder en zuiver te weten waar ik sta en daar vanzelfsprekend en liefdevol als een boom met stevige wortels voor te staan.

 

En jij, wat maakt jou krachtig?

 

Liefs, Nien

 

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Wat maak je toch een groei door.
Prachtig.

Mijn kracht is observeren. Ik hoef niet met alles wat voorbij komt iets. Vaak hoef ik helemaal niks ermee en lost de voorzienigheid de dingen op.
Stapje terug doen, observeren en concluderen dat dit niet aan mij is om iets mee te doen (mijn bo komt mede doordat ik alles wilde regelen en perfect wilde doen). Tijdens die observatie genieten van de dingen die voorbij komen. Als er echt iets blijkt mis te gaan en ik kan er iets aan doen;DAN pas bekijken wat ik daar zelf ECHT van vind en evt ingrijpen.

Wat mooi beschreven, zeg. Observeren is inderdaad een belangrijke kracht. Daar had ik nog niet zo bij stilgestaan. Maar nu jij het zegt komt er iets in me op dat ik laatst las. De Tibetaanse monnik Sakyong Mipham beschrijft dat we in onze wereld mogen leven als een tijger. Die zijn alert en observeren goed de omgeving. Pas als ze vanuit rust en duidelijkheid kunnen handelen ondernemen ze actie. Zelfs als ze lopen is dat traag en oplettend.

Juist, precies dit. Prachtig!

Mooi geschreven Nienke!

Dankjewel 🙂

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)