[Persoonlijk] De tofste crazy dingen die ik in mijn leven heb gedaan

  • Home
  • Na de burnout
  • [Persoonlijk] De tofste crazy dingen die ik in mijn leven heb gedaan

Omdat ik het leuk vind om jullie af en toe een kijkje in mijn leven te geven, vandaag een persoonlijke post. Bovendien gaat Jong Burnout naast stress management, ook over hoe je vol energie kunt leven. Ik hoop je met dit artikel te kunnen inspireren dingen te doen waar je blij van wordt!

Walvissen spotten in Vancouver, Canada

In 2010 ging ik met een goede vriend, Alexander, naar Vancouver. Het was mijn eerste reis buiten Europa. En wat voor een! We verbleven bij vrienden van Alex, in een appartement aan Kit’s Beach.

Door de jetlag was ik heel vroeg wakker elke ochtend. Ik stond op voordat de rest wakker was. Dan nam ik een kop koffie met een muffin van de Starbucks om de hoek. Op een rustig bankje aan het strand keek ik uit over het water terwijl ik mijn ontbijt opat. Heerlijk filosoferen over het leven. Daarna, om 7 uur ‘s ochtends, zwom ik een paar rondjes in de nog rimpelloze zee. Er was geen mens in de buurt, het was muisstil. In de verte zag ik de bergen van Vancouver en de opkomende zon scheen laag over het water. Wat een droombegin van de dag.

Alex verklaarde me compleet voor gek dat ik zo vroeg opstond, maar ik vond het heerlijk.

We hebben waanzinnig veel leuke dingen gedaan in Vancouver. We werden goed ondergedompeld in de gay scene, want de jongens waar we bij verbleven vielen op mannen en voor hen was dat ook echt deel van hun identiteit. We zijn naar onwijs leuke clubs geweest en hebben zelfs een Lady Gaga look-alike contest voor drag queens meegemaakt. Zo leuk! Ook had Troy kaartjes geregeld voor Cirque du Soleil, een waanzinnig mooie theater en acrobatiekshow.

Maar het klapstuk was wat mij betreft toch wel het walvis spotten. Alex en ik werden in een groot stevig zeilpak gehesen en werden met tien andere mensen op een klein, mega snel speedbootje gezet. We zijn helemaal tot aan Alaska gevaren. Steeds zagen we in de verte dolfijnen en walvissen en iedereen stond er aan een kant van het bootje naar te kijken. Ik was even aan de andere kant gaan zitten om te ontspannen. Toevallig keek ik rechts naast me naar het water, en precies op dat moment zag ik een enorme rugvin uit het water omhoog komen. Een prachtige orka kwam echt récht naast me omhoog. Ik zweer je, ik had hem kunnen aanraken. Zo leuk!! Ik kon ook niets meer uitbrengen. Alleen maar schreeuwen. Haha. Heel mijn hart ging open. De vrouwelijke gids zette snel de onderwatermonitor aan, waardoor we de orka ook konden horen praten met zijn soortgenoten. Hij cirkelde nog een paar keer nieuwsgierig om de boot heen en verdween toen weer naar zijn groep. De begeleidster vertelde dat het een mannetje in de puberleeftijd was. Zoals alle jongens die puberen was hij een beetje brutaal en een ‘alles durver’. Oudere orka’s zijn voorzichtig en durven niet snel in de buurt te komen, maar deze jongen wel.

Alex en ik hebben enorm staan huilen en elkaar heel erg geknuffeld. Wat was dat plotselinge contact met zo’n machtig dier bijzonder. Vooral omdat je de orka’s ook met elkaar kon horen praten. Opeens is het niet meer een mooi plaatje, maar kun je echt voelen dat je in de nabijheid bent van levende, krachtige, bijzondere wezens.

Bungeejumpen in Scheveningen

Helaas kun je niet bungeejumpen in Scheveningen. Maar toen de pier nog open was, kon dat wel. Je maakte een sprong van 65 meter naar beneden. JB en ik kenden elkaar net en ik wilde graag indruk op hem maken. Haha. Dus stelde ik voor om als een van onze eerste dates te gaan bungeejumpen. Hij kon toen natuurlijk niet voor mij onder doen, dus hij heeft ja gezegd. Haha. Ik moet er nog hardop om lachen als ik er aan terugdenk.

Als je je afvraagt waarom ik er zo raar bij hang: toen we naar beneden getakeld werden moesten we ons vasthouden aan het touw. Dan land je op je rug ipv op je hoofd 😉

Je wordt in een mandje naar boven gehesen en stevig vastgemaakt in een tuigje met allemaal zekeringen. JB en ik deden een duosprong. Dan word je ook aan elkaar vastgemaakt. Vervolgens moet je met je rug naar achteren uit dat mandje leunen en je allebei nog maar met één hand vasthouden. De instructeur telt af en dan laat je tegelijkertijd die laatste hand los. En dan val je dus. Waaaaaaaaaahhhh!!! Haha. Maar na de eerste ‘fuck fuck fuck’-gevoelens, is het eigenlijk vooral heel erg vet. Je suist door de lucht, krijgt leuke kriebels in je buik en de adrenaline giert door je lichaam.

Na afloop liepen we dan ook samen enorm te stuiteren. Het heeft wel even geduurd voordat we weer geland waren (letterlijk en figuurlijk).

De Chinese Muur met zonsondergang

Alweer zo’n toevalstreffer, net als de orka die opeens opkwam. Ik bezocht JB in China tijdens mijn burnout. Hij studeerde daar en ik was alweer een paar maanden bezig met mijn herstel, waardoor ik weer wat meer kon doen. Toch moest ik nog erg op mijn energiereserves letten en was ik in de ochtend nog niet tot veel in staat.

JB en ik besloten daarom wat later op de dag uit Beijing te vertrekken om de Chinese Muur te bezoeken. De reis was echter behoorlijk lang. Langer dan we vantevoren hadden ingeschat. Daardoor kwamen we om 16:45 uur aan bij de Chinese Muur. Omdat het winter was kon je maar tot 17:00 uur een kaartje kopen en met de kabelbaan naar boven. Ook dat wisten we niet voordat we aan de reis begonnen. Je kon nog wel naar beneden, maar dan lopend. Alle cadeauwinkeltjes en restaurantjes bij de ingang waren al gesloten. Er was geen enkele andere toerist meer in de buurt. We waren volledig alleen.

Omdat we nog wel met de karretjes naar boven konden en we een hele lange reis hadden ondernomen om er te komen, besloten we om toch maar een kaartje te kopen.

En jeetje, het had niet beter of mooier kunnen zijn dan dit. Op weg naar boven in de kabelbaan hoorde je helemaal niets, behalve de natuur en het gepiep van de katrollen. Boven aangekomen konden we kilometers ver kijken en er was geen enkel ander mens te zien. Heel bijzonder, want vaak wemelt de Chinese Muur van de toeristen en moet je blij zijn als je een goede foto kunt maken.

We waren met zijn tweetjes en keken uit over de prachtige bergen en natuur. En precies op dat moment begon de zon onder te gaan. Er ontstond een nevel tussen de bergen die het gevoel gaf dat we in een droomlandschap stonden. Het was echt het China dat je op tekeningen en ideaalplaatjes ziet. Je voelde de geschiedenis van zowel het land als het landschap. Alles viel samen. Het was zo sereen, dat ik ook ter plekke even heb zitten mediteren.

De wandeling naar beneden viel gelukkig mee en was zelfs door de omringende natuur erg mooi. Voor JB en mij was het ook bijzonder om samen mee te maken. Juist doordat alles zo mooi is en er geen afleiding om je heen is, voel je je heel erg samen één.

Paragliden in Rio de Janeiro

Oké, omdat het artikel anders wel heel lang wordt ga ik dit verhaal wat korter houden. Maar JB en ik zijn in 2010 gaan backpacken door Brazilië. In Rio de Janeiro konden we ook vanaf een hoge berg paragliden. Dat was een waanzinnig gave ervaring. We hadden geluk, want onze begeleider (die om de beurt met ons een vlucht maakte) was drievoudig wereldkampioen paragliden geweest. Hij wist dus echt wat hij deed en maakte de vlucht echt ontspannen en een feestje voor ons (in tegenstelling tot sommige mensen die ik angstig met een andere instructeur de berg af zag denderen).

Heel bijzonder om te doen. Je hebt zo’n mooi uitzicht en het voelt echt even alsof je een vogel bent. Met geen pen te beschrijven.

Parijs, op iedere mogelijke manier

Ik heb Parijs al vele malen bezocht in mijn leven en ik wil er eigenlijk ieder jaar naartoe. Het is de stad van mijn hart. Als je wilt begrijpen wie ik ben, breng dan een weekje in Parijs door en je bent een heel eind. Voor mij is met geen pen te beschrijven wat Parijs voor me betekent. Het is de energie die er hangt. En ik hou erg van de taal en de manier van doen van de Parijzenaren. Mijn favoriete gebieden zijn Le Marais en Montmartre.

Het liefste zit ik met een vin chaud of kopje cafe au lait en een boek op een terrasje mensen te kijken. Of met een lekker broodje op een bankje aan de Seine. De toeristische trekpleisters zoals de Notre Dame en de Eiffeltoren zijn natuurlijk prachtig, maar ik vind het vooral heel lekker om in de stad op te gaan.

En wat nog meer allemaal…?

Zonder verder een uitgebreide uitleg te geven (want dan zitten we hier over een uur nog), zijn dit ook allemaal geweldige herinneringen (en ik ben er vast nog veel vergeten):

  • Paardrijden en in een yurt slapen in Binnen-Mongolië. Een verrassing die JB voor mijn verjaardag had geregeld. Dat wilde ik al heel lang doen.
  • De Lustrumfeesten die ik mocht organiseren voor de Faculteit der Managementwetenschappen van de Radboud Universiteit.
  • Het moment dat ik besloot zelfstandig ondernemer te worden en het geweldige afscheid dat mijn oud-collega’s me daarbij hebben gegeven.
  • Met JB naar New York, Ellis Island bezoeken, een basketballteam in de laatste minuut het winnende punt zien scoren, op een business class manier de bioscoop bezoeken en Heul Veul Shoppen 😛
  • Het ChickStart event dat Martine en ik vorig jaar in november hebben georganiseerd.
  • Alle leuke stapavonden, terrasjes en etentjes met vriendinnen en vrienden.
  • Dat ik paardrijden weer heb opgepakt. Dat is echt elke week een enorm groot plezier voor me.

Dit najaar gaan JB en ik samen naar Noorwegen om het Noorderlicht te zien. Dat is al jaren een hele grote wens van me. Ik kijk er enorm naar uit!

Wat zijn jouw tofste herinneringen? En welke herinneringen hoop je nog te maken?

Liefs, Nien

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)