Muziek die belangrijk voor me is

foto: unsplash.com

De afgelopen tijd heb ik weer een aantal liedjes gevonden die me raken. Soms kwamen ze op precies het juiste moment voorbij. Hier deel ik deze muziek, samen met de verhalen die er voor mij aan vast zitten.

 

John Farnham – You’re the Voice

Dit nummer is nog steeds relevant, dertig jaar na dato. Het is uitgebracht in mijn geboortejaar. Maar wat het extra bijzonder voor me maakt is dat het precies gespeeld werd op het moment dat ik aan mijn moeder in een café vertelde hoe spannend ik het vond om helemaal voor Jong Burnout en ChickStart te gaan. Zou het me wel lukken? Zouden mensen er wel op zitten te wachten? Dat dit nummer precies op dat moment gedraaid werd was voor mij een teken. Ja, het is belangrijk dat ik hier helemaal voor ga. Als je ergens echt in gelooft kun je niet gaan zitten wachten tot een ander het oplost. En is het niet bijzonder dat wij millenials geboren zijn in de tijd waarin dit soort muziek (80’s en 90’s) en dingen als BandAid een groot ding waren? In die energie zijn we geboren. Dat is niet voor niets. We zijn er om dingen beter te maken. Dat is althans wat ik geloof 🙂

ARYANA – Zan Astam (I am a Woman)

 

Dit prachtige Afghaanse nummer werd naar me doorgestuurd door mijn schoonzusje. De ondertitels staan in de video. Aryana is een zangeres uit het Midden-Oosten. Op YouTube zag ik dat ze meer sterke nummers maakt, over hoe je nooit moet opgeven. Dat is in een land als Afghanistan natuurlijk een boodschap die raakt, met zoveel moeilijkheden. Dit nummer raakt me extra, omdat ik het dapper vind dat een dame uit zo’n land een lied over het belang van vrouwen durft te maken. Tegelijkertijd is zij de perfecte belichaming van het vrouwelijke: krachtig, warm, vurig. Kijk alleen naar haar bewegingen en ogen. Ik ben natuurlijk veel bezig met vrouwenempowerment, en dan echt vanuit de vrouwelijke kracht. Dit nummer vond ik dan ook heerlijk om te luisteren en zien.

 

Carlos Santana Ft India Arie and Yo-Yo Ma:
While My Guitar Gently Weeps

 

Ohhhhh, echt: rillingen over mijn rug. Wat een ongelooflijke schoonheid heeft dit nummer. Holy moly. Ik kwam het toevallig tegen op een album dat ik op Spotify had gedownload. Het speelde net op het moment dat ik aan jullie dacht, de lezers van Jong Burnout en alle mensen die een crisis meemaken op dit moment. En als je luistert naar de tekst is dat super passend. Ja, dit nummer raakt me enorm.

Daarnaast vind ik Yo-yo Ma, degene die op de cello speelt, echt fantastisch. Er zit zoveel ziel in zijn muziek. Ooit kon ik bij een van zijn concerten zijn en er gebeurde echt wat met de zaal. Er waren momenten dat ik moest huilen van de schoonheid van de muziek, en als ik dan om me heen keek zaten andere mensen ook te huilen. Op andere momenten voelde ik mijn hart gloeien, en dan zag ik bijna iedereen om me heen met diezelfde vage glimlach om hun mond. Yo-yo Ma en zijn orkest tilden ons een stukje op.

Daarnaast vind ik India Arie een prachtige stem hebben en is Santana natuurlijk meester op de gitaar. Een bijzondere ervaring om hun talenten gecombineerd te zien in een nummer.

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)