Zou het een winterdip zijn?

 

Februari is niet mijn favoriete maand. Laat ik dat maar meteen gezegd hebben. Het is grijs, grauw en kaal. Er lijkt geen eind te komen aan de winter. De leuke feestdagen liggen ook ver achter ons… En dan moet je dus nog een stukje. Januari, vol goede voornemens, gaat nog wel. Maar februari is echt op mijn tandvlees. Waarom eigenlijk? Is dat niet gek?

Met de seizoenen leven

Ik heb ontdekt waarom het niet gek is. Op Jong Burnout heb ik al vaak geschreven over het belang van ‘met de seizoenen meegaan’.  Letterlijk en figuurlijk.

We kunnen niet altijd maar in de lift zitten. Het is ook af en toe tijd voor rust en bezinning. En na die rust en bezinning is het tijd om flink te snoeien: weg te doen wat niet meer bij je past. Zodat er ruimte ontstaat om nieuwe dingen in je te laten groeien.

Het leven heeft ons daarbij een handje geholpen. Eigenlijk kunnen we voor dit proces gewoon meegaan met wat er in de buitenwereld gebeurt. In de winter vloeit je energie af, in de lente komt er nieuwe  energie om te zaaien. De zomer laat alles volop bloeien en in de herfst kun je oogsten wat je in de voorgaande maanden gezaaid hebt. Let maar eens op hoe dit correspondeert met wat er in je eigen leven gebeurt.

Oud & Nieuw

Oorspronkelijk viel de viering van het nieuwe jaar in maart. Dat is natuurlijk ook veel logischer, en sommige landen / religies vieren het nog steeds zo. In het Westen heeft de Kerk echter een alternatieve datum ingesteld, omdat dit beter in de Christelijke kalender paste. Ook al leven we nu in een diversiteit van religies en overtuigingen, de kalender is zo gebleven. Enige minpuntje daar aan is dat we dus heel veel wijsheid van de natuur missen.

Terug naar de seizoenen, want hoe zit dat nu eigenlijk? De winter begint officieel pas rond 20 december. Voor die tijd is het nog herfst en ben je nog aan het oogsten. Geen wonder dat je in het eerste deel van december nog vol energie zit. Dat komt dus helemaal niet alleen maar doordat er nog allemaal gezellige feestjes zijn in die maand.

Het is je biologische klok!

Maar nu is het februari, volop winter, en zitten je lichaam en ziel volop in het proces van loslaten. Wat bij deze periode hoort is rust, bezinning, naar binnen keren. Veel hete koppen thee, terwijl je uit het raam staart. Meditatie. Vroeg en lang naar bed. Heel erg veel huilen en misschien zelfs sjachrijnig zijn. Pas in maart mag je weer in de lift stappen.

Het hoort er allemaal bij.

Wow, nu ik dit geleerd heb geloof ik dat de bekende winterdip over meer gaat dan enkel een gebrek aan zonlicht. Natuurlijk, elke dag even naar buiten en extra vitamine D en Omega 3 slikken kan nooit kwaad. Juist in de winter mag je extra goed voor jezelf zorgen om die diepere processen van verwerken en loslaten te ondersteunen.

Vaak doen we dat echter niet. We douwen gewoon maar door, want we leven in een maatschappij waarin enkel groei gevierd wordt. Maar zie het als een rozenstruik die je niet op tijd snoeit. De volgende zomer komen er daardoor juist minder rozen tot bloei.

Wat is dan de winterdip?

Zoals ik het nu zie is een winterdip het negeren van je eigen behoefte aan verwerking en loslaten. Het altijd maar doorgaan. Zelfs het idee dat een winterdip slecht zou zijn durf ik in twijfel te trekken. Hoort dat huilen, die vermoeidheid, het naar binnen gekeerde er niet gewoon bij?

We zijn het niet gewend en worden er niet mee opgevoed, maar misschien hebben we ook dit wel nodig. Voelen we ons neerslachtig, omdat we wegduwen wat we eigenlijk nodig hebben. Ik voel me down, omdat ik mezelf vertel dat ik me niet zo mag voelen. Dat ik meer energie zou moeten hebben, meer of andere dingen voor elkaar zou moeten krijgen.

Ik geloof dat de natuur van onze ziel haar werk heus wel doet als we het de kans geven. Maar we zitten onszelf zo vaak in de weg. Wat zou er gebeuren als ik gewoon meega met de flow? Cocoonen op de bank, en niet persé ‘belangrijke dingen doen’? Enkel het hoognodige doen…

En nu dan?

Nu maak ik, zo gauw ik dit artikel heb geplaatst, een warme kop cappuccino en ga ik de tijd nemen om uit het raam te staren. Weet je nog hoe heerlijk dat was als klein kind? Naar buiten kijken of een boek lezen in een hoekje?

Ik ga mezelf gunnen dat ook de winter een fijne tijd is, doordat ik meega met wat het me te leren heeft.

Wat ga jij doen om goed voor jezelf te zorgen vandaag?

 

Liefs, Nien

 

Photocredit: unsplash.com

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)