Diep vertrouwen is de sleutel tot je geluk

Durven vertrouwen, op een ander en jezelf, is waanzinnig belangrijk. We doen het alleen vaak niet, omdat we bang zijn afhankelijk te worden. Of we zijn ooit geschaad in ons vertrouwen. Toch zul je moeten vertrouwen om werkelijk te kunnen leven.

Wat is vertrouwen eigenlijk? Er liggen nogal wat oordelen klaar over op een ander vertrouwen, bijvoorbeeld.

Veel mensen zien het als je hele hebben en houden bij een ander neerleggen. Zelf geen verantwoordelijkheid meer nemen. Dingen afschuiven.

Of misschien komt het op je over als afhankelijkheid. Dat zo gauw je vertrouwen stelt in een ander, jouw zelfstandigheid verdwijnt.

En het gaat ook gepaard met nogal wat angsten. Stel je voor dat ik er op vertrouw dat die ander er voor me is, en het is niet zo… Dan ben ik goedgelovig geweest. Of ik word gekwetst.

Aan dit soort gedachten gaan vaak slechte ervaringen vooraf. Die slechte ervaringen heeft ieder van ons genoeg. Je zult niet één mens kunnen aanwijzen die niet gekwetst is geweest in haar vertrouwen. Sommigen zijn gepest op school. Een ander had een vader of moeder die nooit beloftes nakwam. De derde heeft een serie van nare relaties of werkgevers gehad.

Je leert jezelf dus beschermen door niet meer te vertrouwen.

Maar dat is het verkeerde soort bescherming. Niet meer kunnen vertrouwen dat de wereld het beste met je voor heeft, dat goede dingen op je pad zullen komen en mensen van je zullen houden; dat is pas echt het ultieme pijn lijden.

Door jezelf basisvertrouwen te ontzeggen, ben jij degene geworden die jezelf pijn doet. Je hebt niet eens meer een ander nodig om jouw vertrouwen te kwetsen. Je doet het nu helemaal zelf. Dag in, dag uit. Door mensen niet meer binnen te laten. Door jezelf geen kansen meer te gunnen, want ‘het zal je toch wel niet gegund zijn’.

 

Slachtoffer of eigenaar?

 

Hou je vast, want ik ga iets zeggen wat je niet wilt horen.

Je bent geen slachtoffer.

Lees  dat nog een keer.

Je bent geen slachtoffer.

Nu raak je misschien een beetje geïrriteerd. ‘Wie denkt die Nienke wel niet dat ze is? Ze weet niets van mijn leven. Ik heb geleden. Ik heb gevochten. En natuurlijk ben ik wel een slachtoffer. Kijk wat me allemaal aangedaan is…’

Laat me je dit dan vragen:

Wie ben je liever? De vrouw die heeft geleden en geknokt en die door die ervaring wijzer is geworden? De man die zijn littekens draagt met volledige openheid en trots?

Of ben je de persoon die haar eigen wonden steeds opnieuw blijft open trekken?

Ben je de eigenaar van jouw ervaringen of ben je het lijdend voorwerp?

 

Jullie weten best veel van me. Door de jaren heen heb ook ik genoeg meegemaakt. En ook ik ken mijn momenten dat ik me een bang vogeltje voel. Een slachtoffer. Bang om te vertrouwen. Ik heb me ook afgesloten. De wereld op afstand gehouden. Alles altijd alleen willen oplossen. Me eerst bewijzen, en dan pas de complimenten en liefde kunnen binnen laten.

Maar zie je hoe dat gedrag creëert dat je ALTIJD enkel voorwaardelijke liefde ontvangt van andere mensen? Hoe je daarmee je eigen mythe bevestigt dat andere mensen er niet écht voor je zijn? Jij zelf staat niet toe dat mensen er ook voor je zijn op mindere momenten. Door altijd alles alleen op te willen lossen en regelen, voordat je mensen binnen kunt laten, creëer je een kooi. Per definitie geven mensen je dan alleen liefde als het goed met je gaat. Niet omdat zij daarvoor kiezen, maar omdat jij jezelf niet laat zien als je je zwak voelt. Je geeft anderen niet eens de kans om er voor je te zijn en aan je te bewijzen dat je mag vertrouwen.

Als jij je openstelt, zal dat dan betekenen dat iedereen er opeens voor je is? Dat alles goed gaat en je vertrouwen nooit meer wordt geschaad? Nee, natuurlijk niet.

Je zult nog steeds mensen tegenkomen die klootzakken zijn. En nog veel vaker mensen die gewoon het vermogen niet bezitten om zich echt open te stellen op de manier die jij nodig hebt.

Maar dit is juist het grote cadeau van vertrouwen op andere mensen. Je gaat anderen zien voor wie ze werkelijk zijn. Je komt erachter wie er echt voor je is, en wie er alleen is als alles makkelijk gaat. En dan kun jij keuzes gaan maken.

Struisvogelpolitiek heeft geen enkele zin. Steek je kop niet in het zand. Durf te vertrouwen. Dúrf erachter te komen welke mensen in jouw leven echt zijn en welke nep.

En zet dan jouw standaard. Besluit voor jezelf, ‘ik wil alleen nog met mensen diep bevriend zijn die er echt zijn. En de rest is hooguit leuk voor een biertje in de kroeg.’

Besluit wie jij wilt zijn.

En geef die persoon de ruimte om er volledig open te staan. Ook als het gevolg daarvan misschien is dat andere mensen dat maar raar of stom vinden. Ook als het gevolg is dat die mensen jou misschien de rug toekeren of belachelijk maken.

Wees wie je werkelijk wilt zijn. Als andere mensen je daarom niet accepteren, dan waren het al nooit je vrienden.

Wie je werkelijk bent zal bovendien nieuwe mensen aantrekken, met wie je op een dieper level kunt connecten. Misschien heb je opeens hele goede gesprekken met die ene jongen van voetbal waar je normaal nooit echt mee sprak. Wie weet klik je bij de koffieautomaat ineens met de collega waar je normaal alleen mee over koetjes en kalfjes sprak.

Ook in je relatie ga je ontdekken hoe diep vertrouwen kan gaan als je het aandurft om het niet meer allemaal alleen te hoeven doen. Alles wat je ooit van de ander hebt verlangd, ligt klaar als je jouw kwetsbaarheden durft te laten zien en kunt uitspreken wat je nodig hebt. En als je er samen niet uitkomt, als je niet écht jezelf kunt zijn en werkelijk kunt krijgen en geven wat je nodig hebt… Misschien is dit dan niet jouw ware liefde.

 

 

Vertrouwen hebben in jezelf

 

Dit is waarom zoveel mensen zo bang zijn om te vertrouwen op een ander:

Vertrouwen op een ander betekent dat we ook moeten vertrouwen op onszelf.
Om de ander te vertrouwen, moeten we eerst van onszelf weten dat we bereid zijn om knopen door te hakken als de ander niet over de brug blijkt te komen.

Je moet het aankunnen om in te zien dat iemand misschien toch niet je beste vriend, je ware liefde, een liefdevolle moeder of tante is.

Je moet het aankunnen om te accepteren dat de liefde die je van sommige mensen kreeg voorwaardelijk was.

Vertrouwen op een ander is in de eerste plaats vertrouwen op jezelf.

Het vertrouwen dat jij jezelf onvoorwaardelijke liefde geeft.

Het vertrouwen dat jij er van jezelf mag zijn zoals jij bent.

Het vertrouwen dat je ook een ander er helemaal laat zijn zoals die is en hem niet probeert te veranderen.

Het vertrouwen dat je mensen, plaatsen en omstandigheden kunt loslaten die niet het beste met jou voor hebben.

Dit is waarom vertrouwen in andere mensen zo waanzinnig belangrijk is. Niet omdat je dan iets van die ander gedaan krijgt. Nee, je geeft jezelf toestemming om er helemaal te zijn zoals je bent. Met al je angsten en al je dromen. Je geeft jezelf toestemming om alles en iedereen te laten gaan die dat niet steunt. En je geeft jezelf toestemming om een sociaal leven om je heen te verzamelen dat jou wil zien voor wie je bent. Dat betekent niet dat iedereen het altijd met je eens hoeft te zijn. Zo lang er maar wederzijds respect en liefde is en je elkaar niet wilt veranderen.

 

Het is eng om te vertrouwen, omdat het opeens alle sleutels in jouw handen legt. Je kunt je niet meer verschuilen achter slachtofferschap. Je bent de eigenaar van jouw leven.

 

Dan begint de magie pas echt. Je gaat om je heen de kleine dingen zien die goed en mooi zijn. Wat je iedere dag gegund is aan schoonheid en kleine cadeautjes. Je begint vertrouwen te stellen in het leven zelf, als jij integer vast kunt houden aan jouw eigen persoon en waarheid.

I believe in the Good things coming <3

 

Liefs, Nien

 

 

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Mooi geschreven en oh zo waar! En zo ontzettend moeilijk maar het is waar, je krijgt er enorm veel voor terug.

Dankjewel <3 🙂 En helemaal waar wat je zegt. Je krijgt veel terug voor die overgave en dat vertrouwen 🙂

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)