Ben je de Roos of de Doorn? Wanneer zelfbescherming tegen je werkt

Zelfbescherming is heel erg belangrijk. We zijn allemaal rozen die vol mogen bloeien en we hebben doornen om ons daarbij te beschermen. Maar wat gebeurt er als je helemaal wordt overgenomen door je zelfbescherming? Ben je dan nog wel de roos? Of ben je enkel nog een doorn?

Kwetsbaarheid en kracht

Een roos is prachtig, zeker in volle bloei. Maar ze is ook kwetsbaar. Ze mag er dan stoer uit zien, elk rozenblaadje is zacht. Niet voor niets heeft een roos ook doornen waarmee zij zichzelf beschermt. Het is ook goed dat ze er zijn.

Sommige mensen en situaties moet je nu eenmaal op afstand houden om goed voor jezelf te zorgen. Maar de andere kant is: als jij je doorns naar iedereen toe uitzet kan niemand ooit de schoonheid en kwetsbaarheid zien van de roos die je werkelijk bent.

Dus  hoe vind je het juiste midden?

De roos heeft meer nodig dan bescherming alleen. Ze heeft voeding nodig. Water. Een goede, vruchtbare grond. Dat betekent dat het ontzettend belangrijk is dat jij positieve mensen om je heen verzamelt. Maar ook dat jij jezelf voedt met positiviteit.

Een roos met weinig wortel of die niet goed voeding op kan nemen wordt een beetje een sneu bloemetje. Of is heel snel uitgebloeid. Zorg dus dat je voldoende fijne, leuke dingen doet. En dat je veel lieve, leuke mensen in je leven toelaat.

 

Als zelfbescherming tegen je werkt

 

De zelfbescherming van de doorn gaat tegen je werken op het moment dat je gelooft dat je die doorn bent in plaats van de bloem. Als je helemaal vertrekt in je eigen verharding en iedereen op afstand willen houden.

Soms heb je dat van jezelf niet eens door. Want zelfbescherming laat zich op heel erg veel manieren zien. Misschien praat je altijd alleen maar over jezelf en kun je niet werkelijk luisteren naar een ander. Of je stelt een ander wel een vraag, maar draait het verhaal dan al gauw weer terug naar je eigen ervaringen (zo van, ‘ja, dat heb ik ook meegemaakt / dat museum heb ik ook bezocht / ooit kende ik ook iemand die…’).

De keerzijde is dat je jezelf er nooit laat zijn en altijd maar klaarstaat voor een ander. Eindeloos luisteren naar de verhalen van een vriendin die jou helemaal leeg trekt. Of altijd maar meegaan in de grillen van je compagnon. Geloof het of niet, ook dit is zelfbescherming van jou. Zelfbescherming vermomd als slachtofferschap. Want als je dit doet, ben je altijd de ‘goede vriend’ of ‘het lieve meisje’. Dan kan niemand iets slechts over je zeggen, toch?

 

 

Wat heb je werkelijk nodig?

 

Wees je bewust van je doornen.

Welke staan uit  om de juiste reden, een gezonde ‘nee’. En welke heb je opgebouwd om jezelf overmatig te beschermen? En hoe zien ze eruit? Zijn ze keihard en echte wapens? Of zijn het eindeloos veel minuscule speldenprikjes waardoor mensen nooit echt dichtbij mogen komen.

Je bent niet weerloos. Als je weerloos was, bestond je niet meer. Dus iedereen heeft doornen. Sommigen vermomd als het altijd lieve meisje. Sommige vermomd als de keiharde zakenbitch.

Je hebt ze nodig om jouw roos te laten bloeien. Maar het is niet de bedoeling dat ze je volledig overnemen. Dat alle voeding in je leven helemaal naar die doorns gaat en de roos bovenop de steel langzaam verwelkt.

Stel jezelf daarom de volgende vragen:

  • Durf ik simpelweg, zonder defensief te zijn, ‘Nee’ te zeggen?
  • Wat heb ik, als ik eerlijk naar mezelf ben, nu het meeste nodig? (Is er een diepe wens, zoals meer rust, plezier of creativiteit?)
  • Laat ik voldoende intimiteit toe in mijn leven

 

Je ‘Nee’ zijn je stevige wortels.

Je diepste wens en alle situaties die daarbij horen zijn je voeding

Het oprecht toelaten van intimiteit is de zon op de blaadjes van je roos. De reden dat je bloeit en straalt en je warm en geborgen voelt.

 

Als die drie in orde zijn (wortels, voeding, zon), dan heeft de roos haar doornen nog maar heel af en toe nodig. Enkel tegen de echte indringers.

Ze zullen effectief zijn en vanzelfsprekend.

 

Maar niet meer pijnlijk, uit de kluiten gewassen en zo groot dat ze alle aandacht weghalen bij de mooie roos die je eigenlijk bent.

 

Liefs, Nien

Laat je reactie achter

Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt. Laat je het me weten?

Blog Comments

Kreeg een brok in mijn keel van dit mooie artikel. Prachtig verwoord.

Dankjewel 🙂 Fijn om te horen dat het je geraakt heeft!

Geef een reactie (*Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd)